ahmet kardesim, yazdiklarin bir anlamda bizlerin gercegini anlatiyor.hangimiz ezberleyerek gercekleri ögrenmedik?!cocuk yaslarimizda
allah onlardan razi olsun anne babalrimiz bizleri islami ögrensinler diye hocalara teslim ettiler.islam catisi olabilecek okullara gönderdiler ama hep iyi niyetle, ve bizlerde orada sanki ömrümüzün sonuna dek yetecek gercekleri ve dogrulari ögrendik. benim icin baska insanlarin söyledikleri dogru dogru degildi, hocalarimin dogrusu abilerimin dogrusu dogruydu!
ta ki ortaokulu bitirene dek... ya sen simdi bu konuya nerden getirdin beni kardesim,?)))benim klavye yorulur simdi.lise yillari bizler icin gercekten yumruklarin havalara sallandigi ama asker ve polis görünce saklandigi yillardi, dogru olan cünkü maslahanin iyiligi icin devletin kurumlarina karsi gelmeden dogrulari söylemekti.ve bakiyorumda sadece ezber yasiyorduk!birseyler icimize sinmeden anlamdan kavrayamadan ve en kötüsü soru soramadan yasiyorduk, birilerinin gercegi vardi ve o bizim icinde iyiyidi. !
icimi acitan seylerden biridir ki soru sordugumda terslenip dislandigim ve kendi dogrularimi ve gerceklerimi bulmada senelerimi gecirdigimdir.
bizlerde olmayan Özgür düsünme hakkiydi.
günümüzde ise ayni seyleri yasamanin acisi her gün bogazimda dügümlenen bir dügüm.toplam 40 yakin talebem var.bir senedir bu talebelerimle ders yapiyorum.cogunu bebeklikten beri taniyorum 7-16 yas arasi.gercekler onlar icinde ezberlenen seyler, öyle ögrenmisler. belki bu ezberlenen düsünülmeyen sorgulanmayan ve büyüklerden miras edilinelen gercekler insan da bir tanidiklik ve güven hissi ve aidiyet hissi meydana getiriyor.Buna karsilik din insanin gercegi vahiy-akil-kalp iliskisi icinde kenid sorumlulugunu bilincinde bulmasini ve tasimasini amacliyor.bu yavrularimda bu bilincin uyanmasi icin ugrasiyorum.Ibrahim as gibi tek basina bir ümmet olabilmek atalardan geleni sorgulamak ve süzgecten gecirmekle basliyor!
(bu konu daha devam edecek
)