| Canim sıkıdı dun aksam, sokak sokak gezdim;
Sonunda bir yere saptim ki, once bilmezdim.
Bitince bir sira ev, sonra bir de virane,
Dikildi karsima bir han kilikli meyhane:
Basik tavanli, karanlik, sefil bir dukkan;
icinde bir masa, yahut civar tabutluktan
Atilma cok olu gormus acikli bir tenesir!
Yaninda hurdasi cikmis bir eski pusku sedir.
M. A. Ersoy
*************
Bir şehri ayin rüzgarıyla dans eden perdelerimin arasından şehrin güzel ışıklarına kendimi kaptıraraktan, haydi dedim uyumak sana haram bu gün. Bir besmele izniyle kalktığım yatağımdan, bir serin suyla ayıkma hayalleri ile lavoboya girdim. İlk başta aynadaki yyüze bakmak istedim, ama o bana küskün geldi. Sonra bir avuç suyun yüzülde gezinmesini bekledim, serinlikle sinirlerim gerildi. En sonunda kapımın önünde bekleyen köpeğe bir hoşt demek istedim, yüreğim buna el vermedi. ve onuda bir ekmek kırıntısı hayaliyle peşime takıldığını görünce, yine sen sandım bendeki hülyaları karşıma gerince. Ahh ettim biraz içimi çekerek, vahh dedim geçmiş günleri hatırlayarak. Ve en sonunda tamam dedim arkamdaki köpeği kovarak. Aslında köpek değildi kovulan rüyadaki. Ama köpek olmalıydı beni bu halde bırakan sefilbari!!!
Utanıyorum şimdi sokakta karanlık güçlerden. utanıyorum şimdi gözlerimdeki en son resminden. Haya damarımın tıkandığını fark ederek, fırsat kollayan dilimi en sefil küfürlerle süsledim. Ama söylerken nasılsa hiç üzülmedim. Aksine nasıl ferahladığımı fark ettim.
Ve geri geldiğimde evimin kapısına köpeğin artık orda olmadığını anladım. Ve bu olmayış sadece köpekte değil bendeki resimlerinde de mevcut olduğunu anladım. Artık olmayanlar rüyama girmez olmuştu, buna sevindim. Ve artık pençereme yusufcuk kuşlarının ziyaretini farkettim. Artık yaşama geri döndüm elh. |