Tekil Mesaj gösterimi
  #17
Alt 16.11.2003, 03:51
@Mecnun

 
@Mecnun - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: 14.11.2003
Mesajlar: 207
Teşekkür etti: 0
0 Teşekkür 0 Mesaja aldı
Bazen susmak istiyorum. Geri dönüşü olmayan suskunluk

Böğrümde bir yerlerde bir talan var. Ha şu sol yanımda. Bir istila kuvveti kuşatmış kalemi.Teslim ol çağrıları kulaklarımı çınlatıyor. Ve yoldaşlarım bir garip korku içşerisinde hadi kalk, söyle ne yapalım diye inliyor. Ben sabah olsun diyorum. Güneşi bir görelim diyorum. Dostlarım zaten sabah oldu gün öylene vardı diyorlar. Keşke demeselerde öylece sabahı bekleseydim. Güneşi hayallerimle süsleseydim. Bir unulmaz korku ile hep böyle titreseydim. Korkuyorum galiba. Galiba kalem yok olma tehlikesiyle. Ellerim titriyor görüyor musunuz? Gözlerim karanlıklara bakıyor. Yüzüm bir tülbent kadar ak ve narin. Gitmek mi? nereye? Bana yer yüzü bir kala kadar dar iken nereye gidebilirim? Kalmak mı? Nasıl? Kimin hatrı için kalmak? Susadığımın bile farkına varmayarak, karanlıkları seyrediyorum. Bir sesti elbet beni karanlıklardan sıyıran. Bir gözükmeyenin hatırlamasıydı bu umutsuz kıralı uyandıran. KALK VE SAVAŞ. Kİ SAVAŞ SENİN KURTULUŞUN OLACAK. Bu sözle yerimden fırmak farz kılındı bize. Bu sözle yerimizi kanımızla sulamak yakışırdı elbette. Güneş doğdu dedi biri. Bir gözükmeyenlerin elçisi. Etrafımdakiler elleri alınlarında düşünmeye çalışırken aniden. Kıral toparlanın, artın güneş doğdu. Karanlık bizden korksun denildi.
Bir umutsuz zafer bayrağı havalandı kale surlarında. Zafer sarhoşu olmuş ordunun arasında kıral geldi ve konuştu zafer erlerine
EY BU KALENİN DEĞİŞMEYTEN VE DEĞİŞMEYECEK SAHİPLERİ. GÜNEŞ BİZLER İÇİN DOĞDU İSE EĞER BU GÜN. ARTIK GÜNEŞE BİR HEDİYEDİR BİDEN AKACAK HER BİR DAMLA KANIMIZ.
Ve meydanda toparlandı bir kaç cesur güneş ruhlu insan. Biz gidelim dediler. Ki kanımızdır güneşe örnek olan. Kıral gülümsedi ilk önce sonra konuştu görülmeyen erlerle. Siz olduğunuz sürecee güneş bu diyarlara dost kalacaksa eğer. Sİz hep olmalısınız. Ve biz sizin varlığınızda huzur bulacağız. Ve bir ulu çağrı ile oklar havalandı. Bu havalanı,şla surların kapıları aralandı. Karanlıktı elbet karşılarındaki. Ama aydınlıkdı kendi saflarındaki. Satranç oynama vakti geldi dedi genç bir asker. Öyle ise ilk piyon ben olmalıyım dedi ve girdi karanlıktaki kıralın kalbine göz koyarak. İşte muhteşem bir kııl yağmur. Bir o kadar muhteşem bir acı korkuydu duyulmayan sesler.........................

Bir sen varsın bende, benliğimden içerde
Bir sen kaldın yolumda, adımlarımdan ilerde...
@Mecnun isimli Üyemiz şuan sistemimize bağlı değildir. (Offline)   Alıntı ile Cevapla