itimat

Türkiye çocukları, Anne sütü, mama ve yalanla büyütülmektedir. Söylenenleri anlayabilecek duruma gelen küçük bir çocuğa günde kaç kez yalan söylenildiğini hiç düşündünüz mü?

Yemeğini yersen, sütünü içersen sana oyuncak alacağım, Gezmeye götüreceğim, Aaa kuşa bak kuşa, Uslu durursan parka gideceğiz... yalanlarıyla büyütülen çocuklar...

Çocuk büyütenlerimiz sanki birer yalan makinasıdır. Vaad ederler, vaadlerini yerine getirmezler. Söz söylerler yalandır.
Bunlar sanki ebeveyn değil de birer politikacı! (Siyasetçi demiyorum.)
Çocuğu yalan dolanla, yerine getirilmeyen vaadlerle aldatmak ve oyalamak emanete ihanet değil de nedir?

Yalanla büyütülen çocuklardan, aldatılan çocuk ve gençlerden dosdoğru olmalarını beklemek insafsızlık olmaz mı?
Büyük bir terbiyeci diyor ki:
"Çocuk 3-5 yaşlarında ömrünün sonlarına kadar aksettireceği herşeyin yüzde 70'ini annesinden alır..."

Çocuk çiçek gibidir. Özellikle anne bahçivan gibidir. Bu çiçek ihmal edilirse anarşist olur. Küçük yaşta alınan terbiyenin ömür boyu semeresinin devam ettiğini, terbiyesizliğin ise acı neticelerinin görüleceği muhakkaktır.

Çocuk emanettir. Temizdir. Onu şekillendiren ana, baba ve öğretmendir. Onun günahına, sevabına ana, baba ve öğretmen ortak olur. Bir umut olarak gördüğümüz evlatlar aynı zamanda ebediyyete uzanan bir sorumluluktur da. Hesap gününde onlarla ilgimiz hususunda Allah (c.c.)'a vereceğimiz hesabı asla unutmayalım...

Bütün bu hakikatleri annesinden af dileyerek ifade eden bir çocuğun dilinden mısralara döken Abdullah Sevinç'in "Affet Beni Anneciğim" başlıklı şiirini buyrun hep birlikte okuyalım:

Anneciğim,
Ben tomurcuk sen bahçivan.
Gül açarsam güller senin.
Yaprağımda tomar tomar,
Can taşıyan damar senin
Fakat bir de; Açmayıp da solar isem
İhmal senin, ihmal senin...

Anneciğim,
Ben bir fidan köküm sensin.
Yeşerirsem özüm sensin
Boy atıp da yükseldikçe,
Başarıda gücüm sensin
Fakat bir de;
Yeşermeden kurur isem
Başarmadan ölür isem
Acı senin, acı senin...

Anneciğim,
Ben bir tarla sen de yağmur,
Bol yağarsan rahmet senin
Tane tane başaklarda,
Bereketli ürün senin
Fakat bir de;
Kuraklıktan kurur isem
Başaklarda kalır isem
Kıtlık senin, kıtlık senin...

Anneciğim,
Ben bir hamur sen fırıncı.
Pişer isem maya senin
Fukaranın sofrasında,
Besler isem duâ senin
Fakat bir de;
Pişmeyip de yanar isem
Beslenmede zarar isem
Ateş senin, ateş senin...

Anneciğim,
Ben bir arı sen bir çiçek,
Bal verirsem balım senin
Ümitlerle arayana,
Damla damla derman senin
Fakat bir de;
Yiyenleri zehirlersem
Ümitleri yok edersem
Gaflet senin, gaflet senin...

Anneciğim,
Ben bir koyun sen bir çoban
Güder isen emek senin
Kur'ân ile büyütürsen,
Ahirette cennet senin
Fakta bir de;
Aç kurtlara yem olursam
Hâin, ayyaş câni isem
Günah senin, günah senin...

Anneciğim,
Ben bir bebek sen annesin
Yaşlansam da sen annemsin
Kusuruma bakma benim
Sözlerimle üzdüm seni
Izdıraplar bana gelsin
Gülücükler olsun senin
Affet beni anneciğim
Sen bir melek, bir meleksin...

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL