itimat

BIR ANNEDEN OGLUNA MEKTUP
Oğlum Mahir,
Ana heyran nasılsan? Ne haldasan? Biz seni aramasah, sormasah sen bizi ne arisan ne de sorisan. Sen ne hersiz bir evlatmişsan. Bemirad olmiyasan hahin kızınan gezisen dolaşısan. Edemisen anan mektup yazasan. Heç Allah'tan korkhmisan; bizi merakta bırahasan.
Düneğin arkadaşın Hüsen gelmişti Ankara'dan. Getmişem sağlık haberin ondan almışam. Seni belediye otobozunda görmiş bir kıznan. Sözlüm diye bahsetmişsen o kızdan. Birde yüzüg tahmişsan barmağan. Niye oğlum sen anasız kalmışsan sansahan evlenmağa kalhmişsan? Hüsen'e dedim ki: 'Hüsen! Hele birez kızı anlat.' Dedi ki: 'Ne anlatayım diyaza, ay parçası bemirad. Gülende güller açi, ağlıyanda incinen mercan saçi. Bele güzel ne görülmiş ne duyulmiş. Hak teala öz nurundan yaratmiş.'
Mahir! Niye sen hirif olmişsan? Böyükleren danişmadan evlenmağa kahmışsan? Kardaşından da mı ibret almisan? Getti bir tango kız getirdi. Ne kendisi rehet etti ne de bizi rehet ettirdi. Kız da kız olaydı üreğim yanmazdı. Ele zaif ele zaifti ki... Aynı Çırtik Eso'ya benzidi. Çırpi gibi bacağı, Emin Ağa'nın ayağı gibi ayağı, çamaşır tokacı gibi de elleri vardı. Ne ağlidi, ağlıyasan ne gülidi gülesen. Ne konuşmamızı beğenidi, ne pişirdiğimizi yeyidi. Zıkkımın köküni yiyeydi. Herbişide kusur buludi. Herbişeye yeni yeni adlar tahidi. Ben deyidim babakanuç, o deyidi 'patlıcan ezmesi'; ben deyidim lebeni, o deyidi 'yoğurt çorbası'; ben deyidim hilorik aşı, o deyidi 'ekşili izmir köftesi'. Yoh carut değil 'faraşmış', küçe değil 'sokahmış', hebene değil 'desteymiş'. Havuca pirçikli demah ayıpmış. Ben bele konuşayım diye benden utanimiş. Niye kendi yaptığından utanmidi? Gün evle olidi yatahtan kahidi. Benim elimden çaput, onun elinden roman düşmidi. Gezmeye gidende de en öne o düşidi. Birgün baban dükkandan geldi hanımın kızı yerinden bile teprenmedi. Baban çoh ağrına getti. Bırahsam, alimallah saçını, pırçığını yolacahtı.
Ben ne şanssız bir karıymışam anam! Kaynanaların zalim zamanında gelin olmişam, gelinlerin zalim zamanında da kaynana olmişam. Kime ne etmişem ki bulmışam. Mahir! Sen sen olasan aklı başında bir kız alasan. İster Diyarbekir'li olsun istersen yedi yabancıdan olsun yeter ki helal süt emmiş bir kız olsun. İsteyem ki sonradan peşman olmıyasan. Karı kısmı ayakkabı değil ki sıhtımı çıharasan atasan. Namusumdur diyecahsan, ömrübillah çekecahsan. Mahir! Biliyem eyisen hoşsan. Herşeye çabuh kızısan. Kızanda da alalo gibi kabarisan. Oğlum! Asebi erkeğin kahrı çoh olur. Kahır çeken karı zor bulunur. Onun için karıların hamuri sabirnan yoğrulmuştur. Onlar hanımdır. Onlar hatundur. Onların mekânı Cennet-i âlâdır. Onlar ışıhtır. Onlar nurdur. Onlar yüce Allah'ın erkeklere lütfudur.

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL