Ebû Hüreyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur” dedi:
“Her kim (ihlâs ile bana kulluk eden) bir dostuma düşmanlık ederse, ben de ona karşı harb ilân ederim. Kulum kendisine farz kıldığım şeylerden, bence daha sevimli herhangi bir şeyle bana yakınlık kazanamaz. Kulum bana (farzlara ilâveten işlediği) nâfile ibadetlerle durmadan yaklaşır, nihayet ben onu severim. Kulumu sevince de (âdetâ) ben onun işiten kulağı, gören gözü, tutan eli ve yürüyen ayağı olurum. Benden her ne isterse, onu mutlaka veririm; bana sığınırsa, onu korurum.”
Buhârî, Rikak 38
Hadisten Öğrendiklerimiz:
----------------------------
1.
Allah dostlarına, verdikleri mücâhededen dolayı düşman olmak,
Allah ile harbe girmek mânasında bir cür’etkârlıktır.
2. Müslüman farzları yapmak suretiyle
Allah Teâlâ’ya yakınlık sağlar.
3. Farzlara ilâveten yapılacak nâfileler,
Allah katındaki yakınlığın artmasına vesiledir.
4.
Allah Teâlâ, râzı olduğu kuluna her işinde yardım eder.
5.
Allah dostlarının duası makbûldür.