| Kusursuz dost arayan, dostsuz kalır.....
Üyelik tarihi: 08.04.2004 Teşekkür etti: 11
753 Teşekkür 336 Mesaja aldı
| CE: Önderİmİzİn Hayatindan Kesİntİler(2)
| Alıntı: Mesajı yazan Arkadaşımız dilemma | | | | | * Birisiyle karşılaştıklarında tebessüm ederler, tebessümle mukabelede bulunurlardı.
sadaka; aynı zamanda , zahmetsiz hasene kapısı, ayna felsefemizden yola cıkarak, tebessum eden hayattan tebessum gorur, suratını asan ise hayattan asık suratını bulur.
burda su hikaye yi aktarmak istiyorum , hayata pozitif yaklasmanın etkisiyle ilgili:
Bir lise öğretmeni bir gün derste öğrencilerine bir teklifte bulunur:
Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz?"
Öğrenciler çok sevdikleri hocalarının bu teklifini tereddütsüz kabul
ederler. "O zaman" der öğretmen."Bundan sonra ne dersem yapacağınıza da söz verin"
Öğrenciler bunu da yaparlar.
"Şimdi yarınki ödevinize hazır olun. Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz!"
Öğrenciler , bu işten pek bir şey anlamamışlardır. Ama ertesi sabah
hepsinin sıralarını üzerinde patatesler ve torbalar
hazırdır.
Kendisine meraklı gözlerle bakan öğrencilerine şöyle der öğretmen:
"Şimdi, bugüne dek affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir patates alın,
o kişinin adını o patatesin üzerine yazıp torbanın içine
koyun."
Bazı öğrenciler torbalarına üçer-beşer tane patates
koyarken,
bazılarının
torbası neredeyse ağzına kadar dolmuştur. Öğretmen,
kendisine
"Peki şimdi ne olacak?" der gibi bakan öğrencilerine ikinci açıklamasını
yapar:
"Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbaları yanınızda
taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste,
okuldayken sıranızın üstünde? hep yanınızda olacaklar."
Aradan bir hafta geçmiştir. Hocaları sınıfa girer girmez,denileni yapmış
olan öğrenciler şikayete başlarlar:
"Hocam, bu kadar ağır torbayı her yere taşımak çok zor."
"Hocam,
patatesler kokmaya başladı. Vallahi, insanlar tuhaf
bakıyorlar bana artık."
"Hem sıkıldık, hem yorulduk?"
Öğretmen gülümseyerek öğrencilerine şu dersi verir:
"Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendimizi
cezalandırıyoruz.
Kendimizi
ruhumuzda ağır yükler taşımaya mahkum ediyoruz. Affetmeyi
karşımızdaki kişiye bir ihsan olarak düşünüyoruz, halbuki
affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir....
Evet Arkadaşlar şimdi herkes ruhundaki ağır yükleri boşaltmaya başlasın.... | | | | | o yüklerden kurtulalım dilemma...  Allah cc razi olsun... 
__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL |
|  |