Feyza_Nur

Bana da Ögretirmisiniz?

Okudugumuz kitaplar sayesinde, hem vaktimizin kiymetini biliyor, hem de yeni yeni seyler ögreniyorduk. Ama arkadasligin yeri bambaskaydi. Hele de bu arkadas kafa dengi ise... Bir gün yine bu kiz arkadaslarimdan birinin bir teklifi oldu. Yaza dügün hazirligindaydi. Dedi ki:
-Bu yaz evlenecegim. Belki bir daha gezemem. Bu pazar hava güzel olursa, birlikte gezelim mi?
-Neden olmasin, benim için de iyi bir dinlenme olur.
Bu sekilde onunla, o pazar gününü kararlastirdik. Üsküdar meydaninda her zamanki bulustugumuz yerde bulusacak, gezecektik.Vapurla karsiya geçtik. Yani Trakya yakasina. Eminönü, Gülhane, Sultanahmet, Ayasofya... derken dogrusu epey dolasmistik. Vaktin nasil geçtigini anlayamadik. Bir de baktik ögle ezanlari okunuyor.
Eh gelmisken, namazimizida, su büyük camilerden birinde eda edelim diyerek camiye yöneldik. Bizi camide bekleyen sürprizden elbette ki haberimiz yoktu!
Namazdan önce, caminin o etkileyici atmosferinde, basimiz bir yukaridaki kubbeler, bir heybetli mermer sütunlar arasinda dönüp duruyordu. Allahim, bu ne muhtesem bir manzaraydi. Ne mimariydi? Ne emekler verilmisti tezyinat adina.
Tam kendimizden geçmis, camiyi seyrederken ardimizdan bir ses isittik:
-Bakar misiniz lütfen?
Bu, kibar,kibar oldugu kadar, çekingen olan ses, bir bayana aitti. Hemen ardimizdan geliyordu. Geri dönüp baktigimizda, daha bir tuhaf olduk. Son derece sik giyimli, üzerinde deri mont veya smokine benzer bir giysi, ayaginda pantolon; saçlari yeni kuaförden çikmisçasina bakimli, sarisin bir hanim. Söyle göz ucuyla onu süzdükten sonra cevap verdik:
-Buyurun?
-Namaziniz bitti ise, bana da namaz kilmasini ögretebilir misiniz?
Sok olduk! Hem sevindik hem de bir anda ne yapacagimizi bilemedik. Böyle ayak üstü namaz kilmak nasil ögretilirdi ki?.. Ama sözlerine bakilirsa, kadin gerçekten çok ciddi ve istekliydi. Eger öyle olmasa, benligini ayaklar altina alip, o haliyle Namaz kilmayi bilmiyorum, bana ögretin diyebilir miydi?
Reddedemezdik. Elbette... Yardimci oluruz dedik. Evvela namaz kilmadan önce nelere dikkat etmesi gerektigini anlattik dilimizin döndügünce. Ardindan yine bildigimiz kadariyla namazi anlatmaya basladik.
Iste ondan sonrasi beni daha da etkiledi. Çünkü el kaldiracagimiz zaman, hanim. Ben öyle yapamam, bilegim dönmüyor demisti. Kolunu açip gösterdi. Bir ameliyat izi vardi. Ve ardindan bütün bu gelismelerin sebebini anlatmaya basladi.
Kendisi Ayvalikta oturuyormus. 28 yasindaymis. 8 ay önce, trafik kazasinda annesini babasini ve yedi yasindaki yavrusunu kaybetmis. Kendisi yarali olarak kurtulmus. Kazadan sonra koluna 21 tane çivi ile platin takmislar. Kazadan sonra içinden ibadet etmeye bir istek gelmis. Ama bu kararini beyinden hep saklamis. Çünkü kocasi ateist oldugu için evde, din ile alakali hiçbir sey bulundurmuyormus. Öyle ki, bulunduklari yer itibariyla, ezan sesi duymadigi gibi, evlerinde de namaz vakitlerini ögrenecek bir takvim bile bulunmuyormus. Bunlari anlatinca merak ettim:
-Niçin böyle birisiyle evlendiniz ki?
-Böyle oldugunu bilmiyordum derken, kendisinin de biraz hatali oldugunu söylüyordu. Demek ki, sevmisti onu. Kara kasina kara gözüne bakarken, inancina, ahlakina hiç mi hiç dikkat etmemisti.
Kadincagizin derdi çoktu. Ama yapacak bir sey yoktu. Yine de elimizden gelen yardimi yapalim dedik. Gezimiz yarida kalmis da olsa, bir insanin huzura kavusmasi için gezimizi feda etmeliydik.
Biz anlattik o sordu. O sordu biz anlattik. Caminin içinden disari çikmadigimiz gibi, vaktin nasil geçtigini de bilemiyorduk. Öyle ki, biz konusurken ikindi ezanlari okunmaya baslamisti.
Kadincagiz, otobüs saati geldiginde, bize tesekkürler ederek ayrildi... Ardindan bakarken, böyle aci imtihanlardan geçirmeden yolunu gösterdigi için Rabbimize sükrettik.

~ Alinti ~

__________________
Hüzünle titreyen kalbe ince bir ah dokunur...
Kalbi kirik olanin kalbine ALLAH dokunur....