Bende
Belki deðilim ben bir bende,
bende dediðin canýný taþýr elinde,
ne zaman isterde veririm canana canýmý der, intizar eder.
Ebu Akil bir "bende" idi, ben deðil.
Belki içimde deðil, kalbimde deðil, ruhumdan ayrý,
unutmuþum beni, sormamýþým kimseye,
ben belki deðilim bende.
Bir sorsam neredeyim ben diye,
söyleyecek Sevgili (s.a.v.) "bak kendi kalbine"
Eðer kalbime baksam, sorularý kendime sorsam,
suçu kendimde arasam, baþkasýný deðil kendimi aþaðýlasam,
ne zaman bittiðime karar versem, ne zaman bilmediðime,
ne zaman kendimden ayrý kaldýðýma, ve ne zaman bilsemki
bu gidiþ, gidiþ deðil, bu gidiþ bitiþ diye,
ve ne zaman aklýma Sevgili(s.a.v) düþse,
ne zaman bilsemki baþkasý,
yar deðil, can deðil, kar deðil, ebedi deðil, aþk deðil,
ne zaman bilsemki,
faniler; onunla baki, onunla bana sevgili,
ve ne zaman kalbimi zikirle tatmin etmeye karar versem,
gönlümü
Allah ve Rasülüne hazýrlasam,
ve ne zaman bütün bunlarýn lafýný yapmayý býrakýp,
bunlara iman etsem, hayatýma iþlesem,
iþte o zaman, zamanlar üstü yolculuk baþlayacak,
mekanlar üçün sýkýcýlýðýn dan kurtulacak,
buudlar farklýlaþacak, farkýn farkýna varacam.
peki ne zaman....
Þimdi bu zaman.
Biliyorum ki dünya fani, peki hissedebiliyormuyum.
Biliyorum ki ruh ebedi, peki hazýrlayabiliyormuyum ebede.
Bir ayette diyor ki
"her sýkýntýnýn ardýndan bir kolaylýk gelir,
evet evet her sýkýntýnýn ardýndan bir kolaylýk gelir" (inþirah)
Üstad diyor ki
"Ýnsan sýkýntýlarla saflaþýr, özüne erer."
Peygamberlik mesleðinin en büyük sýkýntýsýný çeken Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem)
en büyük peygamber olmuþtur.
Sadakat makamýnda en çok sýkýntý çeken ve en çok imtihan veren Hz. Ebubekir (r.a.)
en büyük sýddýk olmuþtur.
Çevrenizden duyarsýnýz,
"ben bu makama gelene kadar ne sýkýntýlar çektim"
evet bu bir kural.
neyin sýkýntýsýný çekerseniz, onun sahibi olursunuz.
ne için uðraþýrsanýz, onunla bütünleþirsiniz.
Müjdeler olsun
Allah yolunun dertlilerine,
her gün ýzdýrap yudumlayanlarýna,
O'nu anlatmak için sýkýntýlarý kucaklayanlara.
mademki çekiyorsunuz, sizi bekliyor güzellikler.
nasýlsa çekiyorsunuz, ya dünya derdi, ya da ukba.
varmý bu yazýyý okuyanlar arasýnda sýkýntý çekmeyen.
nasýl yaþarsanýz öyle öleceksiniz,
neyin sýkýntýsýný çekerseniz onu elde edeceksiniz.
ama ince bi nokta var.
bu sýkýntýlar ukbaya bakmalý, yoksa kalýn bi noktamý?
yani çektiðiniz sýkýntý dünya içinse, sýkýntý size kar olsun!
ölünce kaybedeceksiniz.
nasýlsa çekiyoruz.
nasýlsa özlüyoruz.
nasýlsa seviyoruz.
terk edip gidenlerimi, her gün bize doðru koþan ebede ait varlýklarýmý?