salincak

Sevdiklerinizin Yanında Olun

çocuGum dogmuştu. O dünyaya geldiginde, yetiSmem
gereken uçaklar ve ödenmesi gereken faturalarla meSguldüm. Ben uzaklardayken yürümeyi öGrendi. KonuSmayi da öyle. Ve biraz büyüdügünde, "Senin gibi olmak istiyorum baba" demeye basladi. "Ben de büyüyünce senin gibi olacagim." isyerine telefon açip, "Baba, eve ne zaman geleceksin?" diye sorardı ikide bir. "Ne zaman gelecegimi bilmiyorum oglum. Ama geldigimde birlikte güzel bir vakit geçirecegimizden emin olabilirsin." Yıllar öylece geçip gitti.
Oglum on yaşına geldi. Ona güzel bir top aldım.
"Top için tesekkürler baba!" dedi, "Haydi oynayalım."
"Bu hafta sonu tamamlamam gereken isler var" dedim.
"Bugün olmaz, haftaya, tamam mı?" "Tamam" dedi, fakat yüzündeki gülümseme eksilmedi. "Büyüyünce baba" dedi, "ben de senin gibi olmak istiyorum." Yıllar öylece geçip gitti. Oglum üniversiteden mezun oldu.
Bu durumda, baska birçok baba gibi, benim de söylemem
gereken birşeyler vardı. "Seninle gurur duyuyorum" oglum dedim. "Gel,şöyle biraz oturalim;sana diyeceklerim var." Basini salladi ve gülümseyerek:
"Arkadaşlara sözüm var baba" dedi. "Sen arabanin
anahtarlarini verebilirmisin bana? Sonra görüsürüz, oldu mu?" Yillar öylece geçip gitti. Emekli oldum. Artik bol bol vaktim vardi. Oglum ise başka bir şehirde iyi bir is bulmustu, orada yasiyordu. Bir gün ona telefon ettim. "Eger sence de uygunsa, hafta sonu buraya gel de hasret giderelim" dedim. "Sevinirim baba" dedi. "Bir bakayim, müsait bir vakit bulabilirsem, gelirim. Ama su siralar islerim çok yogun. Fakat seninle görüsmeyi ben de istiyorum, baba." "Peki, ne zaman gelirsin oglum?" "Ne zaman olur bilmiyorum, baba. simdi bir is görüsmem var, ona yetismem gerek. Sonra ararım seni. Geldigimde birlikte güzel vakit geçirecegimizden emin olabilirsin." Ve telefonu kapattigimda, oglumun çocukluk hayalini gerçeklestirdigini anladım. Çocukluk hayalini gerçeklestirdigini... Örnek aldigi babasina benzedigini... Büyüyünce tipki babasi gibi oldugunu...