| Yumruğum Sıkılı Kaldı Hayatın Karşısında
Üyelik tarihi: 30.01.2005 Teşekkür etti: 0
0 Teşekkür 0 Mesaja aldı
| bu sabah mendilini ıslatma Aslı demiştim kendi kendime. sizin özlediklerinizi okuyunca ıslanı verdi yine. ramazanın tadi her daim başkadır zaten. hiç unutamam ablamla nöbet tutuyorduk biz sahura kalkmak için. biraz o uyuyordu biraz ben. tam sahura yakın ikimizde uyuyakalıyorduık. annemler çok küçüğüz diye sahura kaldırmıyordu bizi.  iftarlıklarda hiç unutulmaz. oruç tuttuğumuzda babam bize iftarlık hediyeler alıyordu. yaa anlamıyorduk tabi o zamanlar sırf o iftarlığı alabilmek için oruç tutuyorduk  hele ilk okul 3 te çekirdek yiyebilmek için orucumu bozmamı hiç unutamam. nasıl pişman olmuştum nasıl ağlamıştım. ablam zavallı susturamamıştı bir türlü beni. annem evde teravih namazına başlayınca bizde ablamla başımızı bağlayıp yanına duruyorduk. hele tesbih çekişimiz çok komikti bir taraftan ablam başlıyordu diğerinden ben. sonra ortada buluşuyorduk. ellerimizi değişmek yerine kalkıp yerlerimizi değişiyorduk  ne saf ne temizdik. şimdiki gibi beton yıgınları arasında sıkışmamıştı ruhumuz. hayallerimiz uçsuz bucaksızdı. hep bisikletimle bulutlara çıkabilecekmişim gibi gelirdi bana. bambaşka bir dünya vardı gözümde. hep gülen gözlerle bakıyorduk hayataa. şimdi bulutlar bana yalnızca ölümü çağrıştırıyor.
__________________ Ayıplar Olsun Bize!.. Ayıptan Başka Birşey Göremediğimiz İçin Can Dostlarımızda ! |
|  |