onu 1995 lerde tanidim,baktigimda islamin izzeti gözüküyordu üzerinde,selam vermesi,konusmasi bir baskaydi.
Genclik egitimi icin getirmistik,dersinki yürüyen siyer!
konulara hakimiyeti,ve asri saadeti anlatis sekli tek kelimeyle mükemmeldi,dinleyenler hic bitmesin diye yerlerinden kimildamiyorlardi,
hatta öyle bir an geldiki konusma,mekkenin fethi ile alakali idi,O durdu agliyordu,kendini toparladi ve dediki ben böyle bir topluluk görmedim,nerde konusursak 1 saati gecince dinleyenler hareketlenir,yani yeter der gibi ,burada iki saat oldu hic sanki kimse nefes bile almiyor ben böyle bir duruma sahit olmadim,demekki konunun önemindendir...
yorulmustu bütün gün kosusturdu,misafir ettik,yatti zannettik birde baktikki odadan sessizce okunan kuran sesi geliyor,gece sabahladi.
hic unutamiyorum,sohbet etti kisa:Efendimiz buyurdularki "Dünya ahiretin tarlasidir" burda ne ekersek orda onu bicecegiz...uzatmamak icin.kesiyom.
yogun günler gelip gecti....
yolcu ettik....
sonra basima bir kaza gecti..sarsildim..ama Onu aramadim,ariyamadim,bana telefon acmis yokmusum.
bende aramadim,ariyamadim,üsengeslik...oysaki cok sevmistim.
yillar sonra 2005 ,mirac kandili bir kardesimize telefonda Abdulkadir beni arasin demis....kalbim küt küt atiyor...
Nihayet aradim,heyecanliydim,ama karsimdaki Ahlak timsali,erdemli ,benim mahcubiyetimi hissedince Abdulkadir biz birbirimizi
Allah icin seviyoruz,böyle seylerin önemi yoktur,kendini suclama.....
Ne diyeyim...SUCLU OLMAK GERCEKTEN COK KÖTÜIMIS..birdaha gördümki...
tecrübe ile sabittir,ve gercekten konusmadan sonra bir hafifledim,bir neselendim...sorma gitsin...
yüregimden geldigi gibi yazdim.
Bu büyük insan bu Ramazanda insaallah burya gelecek,ve onun elerini öpecegim....
Islam tarihcisi Doc.M.Agirman.
selam ve dua ile.