Üyelik tarihi: 30.06.2004 Teşekkür etti: 0
0 Teşekkür 0 Mesaja aldı
| Bir Gece,Bir Dua,Bir Secde...
Sorgusuz sualsiz yasanan bir hayatin sonunun geldigini hissetigine mi agliyordu genç kiz,yoksa yüzlerce sorunun bitmeyen cevaplari,bitmeyen sorularin yüzlerce cevaplari mi agir gelmisti yüregine?Soguk ve yagmurlu bir Aralik aksami,gözyaslari,yagmurun cadderli islattigindan daha fazla islatiyordu yüregine.O gece düsünmeden,sadece tek kudret sahibinin Allah olduguna'inanarak'bindi arabasina.Ne siddetli yagmurun önünü görmesine mani oldugunu önemsiyordu,ne de bu tehlikenin onu ölüme götürebilme ihtimalini.O gece ilk defa ölmek ihtimali nefes almas kadar kolay gelmisti ona.Korkusuzdu ölüme karsi çünkü ölüm ne kadar da basit kaliyordu.Bosuna degildi bu gözyaslari.Zira geçmisindeki sekiz-dokuz ay hakikat yüklenmis,genç kizin kapisina kadar getirmislerdi.Rabbi 'birisini'vesile kilmak istemis,o zatsa sanki kendisinin vesile oldugunu biril gibi aylarca Hakki anlatmaya devam etmisti yilmadan.Genç kiz aylar boyunca kendisine Allah rizasi için yardim elini uzatana kizip bagirsada,aylar sonra'Allah razi olsun'diyordu iste kalbinin en derininden.Vicdan nefis savasi uzun sürdü.Nice önyargiya,temelsiz bilgiye,ve kaliplasmis fikirlere karsi verdigi savastan yorgun düsmüstü o geceyüregi.Her sorunun cevabinin verilmeyecegini zannederke,soru bitiyor lakin cevap bitmiyordu.Yorgundu çünkü adini daha tam koyamadigi bir his onu Hakka çagiriyordu.Içinde bir yer sizliyorduve i bunu dindiremiyordu.Yorgundu çünkü ögrendigi her hakikat,yapilanlara bagdasmiyordu.Herkes Allah'a inanmaktaydi,fakat garip bir sekilde O'na karsi sorumluluk duymaktan gafildi yürekler.Yorgundu çünkü aylardir vicdani ile savas veriyordu.Nefsinin aldigi kiliç darbelerinin nedeniydi cehalti.Nefsine olan cehaleti,Rabbini bilmesini engelliyordu.Gözünde yas,kalbinde dua ile bindi arabasina.Yol yas,kalp yas,göz yas ilerliyordu.Bir kiz çocugunun süslü bir bebegi istemesi kadar istiyordu hak olani.Belki ömrü boyunca bir daha yasayamayacagi kadar açik kalp ile soruyordu'NE DINDIRIR YÜREGIMDEKI BU ACIYI?'diye...Orta okul yillarina döndü birden.Bir gece çok korkmustu teyzesinin evinde.Karanlik odada tek basina uyumak ürkütmüstü onu.Hala zifiri karanlikta uyuyamazdi zaten.Gecenin bir yarisinda uyandirdigi teyzesi dua etmesini söylemisti ona.Kalbi gögsünden firlayacak gibi korkuyla atarken okumustu ihlas suresi'ni ellerini açarak Allah'a.Ne dediginden habersiz,o yasindan beri gece dua ederdi Rabbine.Simdi neyi bekliyorum düsündü bir an. Simdi dua zamani olmaliydi.Açik ve basitti her sey.Sira yok,beklemek yok,düsünmek yok.Dilemek var,istemek var,ummak var.Elleri direksiyonda,kalbi el açmis Allah'a,diledi genç kiz."Allah'im"dedi,bana hak olani göster'bana hak olan ne ise onu göster.'Okullarin tatil için ettigi kar duasi kadar hizli alacaginin zannetmiyordu duasinin cevabini.Ama merhametlilerin Merhametlisi bir nur yolladi kulunun ruhuna.Kalbine dogan nur,sanki genç kizin dilinden dökülecek birkaç kelimeyi bekliyordu konmak için.Gece'gündüz'e döndügünde iki kelimelik ilahi bir emir ile asiyordu genç kiz yollari:NAMAZ KIL...Tek hatirladigi hakki diledigi ve karsiliginda kalbine islenmis bir namaz emriydi genç kizin.Arabasindan indiginde yapmasi gerekeni adi gibi biliyordu.Onun seçmek ve üzerinde fikir yürütmek gibi bil lüksü kalmamisti.Cünkü bir an için daha olsa açilan bir kalp,karsisinda dünya dahi dursa vazgeçecek degildi.Genç kiz dilemisti ve cevabini kesin olarak almisti.Yagmurlu bir Aralik gecesi manevi bir secde ile sonlamisti...
|
|  |