bir varmis bir yokmus
bir kiz cocugu varmis
cok tatliymis
nadir aglarmis
cogu zaman mutluymus
anasinin ikinci cocugu oldugunda sanki dünyasi yikilmis
tüm akrabalar onu tatli bulyormus artik
cogu zaman dualarinda kücük oglanin yok olmasi vardi kücük ablanin
birgün ufaklik kayip olmustu
ana baba saskin panik durumunda aramadik nokta birakmamislardi
o gün tatli kiz ilk olarak abla olmanin anlamini tatmisti
ufaklik bulundugunda ondan mutlusu yoktu
artik sirf ufakligin sagligi icin duaciydi abla
(
amma basit oldu
)