muspak

Ey gözümün nuru,gönlümün süruru,başımın tacı,dertlerimin dermanı,
varlığımın sebebi,âlemlerin Seyyidi, ,Mekke’nin yetimi,Medine’nin biriciği,
ümmetinin şefaatçisi, ,Mevlam’ın Habibi...
Selam sana asırlar öncesindeki huzur devrinin huzuru...
Selam sana goncaların en güzel açanı...
Selam sana nisan yağmurlarının en ılık ve en güzel kokulu olanı
Selam sana bu alemin en güzel sırrı...
Selam sana Ey sevgili Resul...
Sen ki; “Anam babam sana feda olsun”diyenlerin sertacı,ariflerin medetkârı,
günahkarların ümidiydin.
Sen ki,Ebu Bekir’de teslimiyet,Ömer’de adalet,Osman’da iffet,Ali’de cesaret ,
Yunus’ta sevgi,Mevlana’da aşktın...

Sensiz bir dünyaya açtık gözlerimizi.İlk işittiklerimizdendi mübarek ismin.
Ninnilerin mısralarında hep seni öğrettiler bize.Yemek yerken de,yatarken de,
dua ederken de hep sen vardın.Senin yaptıkların,öğrettiklerin,tavsiye ettiklerin...
Çocukluğumuzun o en saf haliyle seni içten sevdik.Hep seni hayal etmeye
çalıştık.
Gülleri sen diye kokladık.Her beyazda,her kırmızıda her gülde ve
her selamda sen vardın.

Asırlar sonrasına uzanacak bir nur yayılırdı etrafa.
Senin yanımızda olduğunu hep bilirdik.
Aşkın uzun ve sınırsız balkonundan bize baktığını düşündükçe,
yaşamak anlamını bulurdu.
Katlanmak güç olmazdı yaşamın cefalarına...
Dayanılmaz ıstırapların gölgesinde gezerken,bizimle olduğunu hissederdik.
Çocukluğumuzun ve gençliğimizin en güzel anlarında hep seninle olmayı diledik,
senin gibi davranmayı istedik,senden ufak bir tebessümü omuzlarımızda
taşımayı...

Yaşadığımız anların ruhumuza bıraktığı acılara
tek merhemimiz sensin.Zamanını ve insanlığını yitirmiş insanoğlunun yitik
cenneti sende gizli.Her gün derinleşen uykumuzdan uyanmamızı sağlayacak tek
gerçek sensin.Sen fakir gönlümüzü zenginleştiren,çorak topraklarımızı
yeşerten,bizi cahillikten
bilgeliğe geçiren tek kuvvetsin.Bize aşkı ve ağlamayı sen öğrettin...Seninle
bulduk sözlerin en güzelini ve güzelin en özel anlamını...Derinliği seninle
fark ettik.Senin gül yüzünden parlayan ışıklarla çıktık yollara...Hayatı
seninle sevdik,senden başka ne varsa buruşturup attık ve dönüp bakmadık bir
daha...Hayatın sensiz sürebileceğini hatta sensiz sürdüğünü düşünmedik hiç.

Senin uzaklarda olman küllendirmiyor acımızı.Bizi ümitsiz
kılmıyor.Onca günahlarımıza rağmen senin büyüklüğün kadar büyüttük
umutlarımızı.Dağlar kadar günahlarımız olsa da sen kadar umutlarımız
var.Biz,şimdi dönüp geleceğin günü bekliyoruz.Yalnız biz değil,ellerimizle
büyüttüğümüz ve yüreğimizin ışıklarıyla yeşertmeye çalıştığımız her şey seni
bekliyor.

Ve son olarak yalnızlık balkonunda bir gül açtı,seni karşılamak
için.Bir gül var şimdi elimizde,titreyen yüreğimiz var.Güllerimiz
solmadan,gül kurusu ağlamadan yüreğimiz gel…

Ne olur gel Efendim

NE OLUR GEL…


alıntıdır...