| merak ettim..
merak ettim ..kafama takildi.. etrafimi izledigimde hic yasli mutlu cift görmüyorum ..hele son zamanlarda.. nedenlerini bulmaya calistim.. aklima genclige güvenip kalp kiran insanlar geldi.. acaba onun neticesi mi bu huzursuzluk yaslilikta..? bizim insanimizin özür dileme özürlügü mü yoksa? söyler ederler sonra hic birsey olmamis gibi günlük yasantiya devam ederler...kapandi sanirlar oysa acilan bir yeni yara gibi birseydir kapandi sandiklari.. yoksa rollerin paylasimi yüzündenmidir bu gerilim? yillarca kadina ait olan cocuklar..ev isi..ve disariya ait olan erkek..calismak..gezmek..vs.. ve gün geliyor cocuklar büyüyüp gidiyor ..bir nevi el oluyorlar el`e karisip..ve kaliniyor dialogu birgün biryerlerde kaybedilen o insan ile basbasa... ve susuluyor.. veya bagiriliyor.. anlasilamiyor.. fikirler ayri ayri yollar almis gitmis.. coktandir fikir alisverisi yapilmamis belkide? erkek ömrünü adadigi isini kaybetmis. kadin hayatinin bir nevi anlamini cocuklarini... dört bes belki alti bogaz doyurma derdinde kosturmacalar birden duruvermis..iki can iki bogaz kalmis geriye..bir bütün olmayi unutan..iki AYRI can.. ve eslerini kaybeden amca veya yengeler var.. "keske hergün kavga etsek ama yanimda olsa " diyenler.. peki yitirmek mi gerek deger bilmek icin? kaybetmeden kiymetsiz mi olur yanindaki insanin? etrafimi izledim ve tek mutlu yasli cift göremedim bugün.. genis capli düsünmeye calistim..abartiyorsun illaki vardir..düsün düsün dedim kendi kendime.. hafta sonlari evladlari yeni kazanilan evladlar ile torunlar ile ziyaretine gitmeye can attiklari yaslilarimiz.. saygilarini yitirmemis.. sevgileri azalmamis.. birbirlerine sadik kalmis.. kirila kirila yabancilasmamis .. vardir elbet Allah rizasi icin birbirine seven esler diye ümit ettim.. ama nafile.. aklima tek cift dahil gelmedi maalesef.. ya bizler? bir sorunumuz oldugunda veya sIkildigimizda...siginabilecegimiz bir büyük yok su an.. ya biz? biz o olgun sefkatli nasihat eden büyüklerden olabilecekmiyiz? yillar bizden neler alip götürecek..bir daha geri vermemesine.. onca emek onca fedakarlik bosa mi gidecek? basa mi kakilacak unutuldu afedildi denilenler.. "insan unutur ama asla unuttugunun unutulmasini kabullenemez" gibi bir söz okumustum veya "dal rüzgari afetmistir ama kirilmistir bir kere".. anlik bunalimlar mi bunlar..? yoksa gercekten eskimeye mahkum mu hisler? bir esya gibi? bizler mi tozunu almasini bilmiyoruz? bosa mi cikacak birgün tüm ugraslar ? nasil önlenir böyle bir gelisme..?? ben esimle yillar sonra o hayalledigim yasli nine ve dede olmak istiyorum biiznillah.. hep erteleriz zaten hayatimizi .. kiz iken..evlen sonra denilir.. kendi yuvan olur..ama o an evin gelinisin :) kendi evin olur..yaslananlardan sorumlusun.. anne olunca anlarsin denilir..anne olursun daha cok sorumluluk yüklenilir omuzlarina.. peki hepsi gittiginde eger ben daha var isem..?? ne anne ne gelin oldugumda..ben neyim ne olacagim? yillarin yipratmadan önceki es olabilecekmiyim? :) kim geri verecek bana yitirilenleri? ve nasil ulasacagim o hayallerimdeki yasli nine dedeye.. hafta ici bir iki hobisi ..ibadeti ile mesgül olan kendi halinde.. uzun yürüyüslere cikan.. hafta sonlari da gelecek olan evlatlari torunlari damat ve gelini güler yüzle sefkat ile karsilayan ... sevilen ve sayilan bir es olarak kalmak nasil oluyor...? ve ayni derecede sevip sayan bir es olmak ?.. üzülüyorum ailelerin gidisatina...
__________________
gözlerin dalmasin uzaklara - umutlarin hep yüreginde olsun....
|