...
insaALLAH birbirine kenet kenet yapismis olarak yaslanir ve son anlarimizi öyle geciririz eslerimizle...
sanirim... zamanin erkekleri evde bulunmadilar...is haricindeki vakitlerini orada burada, belki bir kahvehane kösesinde gecirdiler...
hanimlarda farkli sey görmediklerinden ailelerinde, umursamadilar, sirtlarindaki onca sorumlulugu...
gördüklerini cocuklarina ögrettiler... yillarca devam etti...
ve simdi saygi nedir bilinmiyor...
belkide dedigin gibi
özür dilemeyi beceremediklerinden...
yürekte yaralar acilir ve bir tatli sözle kapatilmazsa...
o yarayi kin doldurur veya umursamazlik, saygisizlik...
o yaraninda kapanmasi gerekiyordur nihayetinde...
bir tatli söz kapatmiyorsa, kalbin sahibi kapatmaya calisir bir takim duygularla...
kendi kendine özür dileyecek halide yok...
sanirim...
bizler konusmayi beceremiyoruz...
anlamayi...
en basta BEN BEN BEN dersek...
ne zaman SEN SEN SEN diyecegiz...
ne zaman sira BIZE gelecek...
cünkü BENIN istekleri bitmez...
Rabbim sonumuzu hayreylesin...
insaALLAH eslerimizle, birbirimizi coooook severek göceriz bu dünyadan...
icini rahat tut... ve dua et... insaALLAH sen ve eloglu enistemiz sevgisiz olmayacaksiniz...
