firdevscann

beni biliyorsun kalem...
ben sinirlendim mi, sevindim mi, yanliz oldum mu, agladim mi, düsündüm mü...
sana sarilim...
beni biliyorsun iste...
yazamam ama sana ne kadar cok ihtiyacim oldgunu biliyorsun...
degil mi?

kimse bilmesede sen biliyorsun degilmi?
kalbimin agrídígíní, yüregimin susadígíní biliyorsun degilmi?

neler oluyor kalem?
söyle bana,
anlat bana,
neler oluyor?
anlamadigimi anlat bana,
ben bir garib cahilim, sen bana anlat,
neler oluyor kalem?

beni biliyorsun sen,
kimseye karismaz,
sadece kendisini affedemeyen,
ac susuz oldugunu belli etmeyen,
deli garib bir cahilim...

ben insanlarí üzmemeye calistikca,
ben dünyadan kactikca,
üzerime geliyorlar,
benimle usta gibi oynuyor insan...
alip veremedigi ne var bu cahil garible kalem?
ne yaptim ben insana?
ne yaptiysam kendime yapmisimdir...
bilirsin sen kalem beni...
nerede yanlis yapiyorum?
insanlarin üzerine mi gitmeliyim söyle bana?
yakalarina mi yapismaliyim?
hesap mi sormaliyim?
peki tamam öyle olsun, ama neden?
suc onlarin degil beni kalem...benim
ama kesinlikle benimle alip veremedileri,
hazmedemedileri birsey olmali.
ne oldugunu bilmiyorum,
ama birsey olmali...
bir anormallik mi var bende kalem?
ben kendimi bildim bileli böyleyim?
iki gözüm, bir kalbim kalbim var...

söyle bana?
anlat bana?

dünya.
dünya da ayni sekilde...
ben inanmak istemiyorum ama ben inanmak istemedikce
o benim üzerime geliyor pesimde kosuyor ellerini yakama yapistiriyor
"inan" diyor haykirircasina,
öyle haykiriyor ki
inanmamak elde degil.
inan bana kalem inanmamak elimde degil.
dünya nín vicdansiz oldguna inanmamak elde degil.elimde degil.
...

söyle bana?
anlat bana?
garib olan insanlar degilse,
vicdansiz olan dünya degil ise,
söyle bana garib olan vicdansiz olan kim?

söyle bana?
anlat bana?

yoksa benmiyim?

kabul ediyorum:
garibim, vicdansízím
gariblerin garibi,
vicdansízlarín vicdansízíyím
kabul.

ama sucum ney?
inanmak mí?
insan olmak mí?

yoksa sucum
´ben´ olmak mí?

firdevS

selam ve dua ile
kardesiniz