Akra’ b. Hâbis,
Allah Rasulü’nün Hazreti Hasan’ı öptüğünü görünce, “Benim on tane çocuğum var, bir tekini bile öpmüyorum” der.
Allah Rasulü’nün cevabı şöyle olur: “Merhamet etmeyene merhamet edilmez.” Yani siz çocuklarınıza acıyın ki,
Allah da size acısın. Siz onlara merhamet, şefkat gösterin ki,
Allah da size merhamet etsin.
Bir defasında da
Allah Rasulü (sas), hutbe verirken, torunu Hz. Hasan düşer.
Allah Rasulü (sas), hemen minberden iner, torununu kucağına alır ve şu ayeti okur: “Mallarınız ve çocuklarınız bir imtihandır.” Ardından da şöyle buyurur:
“Ben çocuğu kucağıma alıncaya kadar hutbeden indiğimin farkında değildim.” Bundan anlıyoruz ki çocuk, zihin ve zaman açısından insanı çok meşgul eder. İnsan çocuk üzerinde çok titrer. Yine bir defasında
Allah Rasulü, cemaate namaz kıldırıyordu. Secdeye vardığı anda, torunu Hüseyin sırtına bindi. Secdeyi uzatınca Sahabiler bir şey oldu sandılar ve namazdan sonra:
“Ya Rasulallah! Namazı uzattınız, başınıza bir şey geldi sandık.” dediler. Bunun üzerine Efendimiz (sas) şöyle buyurdular: “Torunum beni binit yaptı, acele edip zevkini kursağında bırakmak istemedim.” Yine O, âlemlere rahmet olan Zat buyuruyor ki: “Çocuğun kokusu, cennet kokularındandır.”