|
Alimler bir mümini küfre düşüren sözleri üçe ayırmışlardır: İstihza, yani dinin esaslarından birini alaya almak; istihfâf yani inanılması gereken ve “zarurat–ı diniyye” denilen ve İslam’ı oluşturan prensipleri hafife almak ve son olarak da açık bir İslâmi hükmü alenen inkâr etmek veya dince mukâddes olan şeylere küfretmektir. Bilmeden kullandığımız birçok söz, bir çuval inciri berbat edecek derecede tehlike arz etmektedir. Laf olsun diye söylediğimiz, hiç ehemmiyet vermediğimiz kelimeler gün gelip öte dünyada başımıza büyük dertler açabilecektir. Cenab–ı Hakk’ın zatı, sıfatları, fiilleri, isimleri, emirleri ve yasakları hakkında şaka yollu da olsa alay ederek konuşmak, bunları küçümseyici sözler söylemek ve Allah’a sövmek kişiyi açıkça dinden çıkarır. Peygamberlik müessesesi ile alay etmek, onları küçük düşürücü sözler söylemek sövme sayılır. Elfaz-ı küfür ne demektir? Elfâz’ın tekili olan lâfız; söz, sözcük ve ifade demektir. Küfür ve küfr ise “kefera” fiilinden mastar olup, sözlükte; bir şeyi örtmek anlamına gelir. Kalbindeki imanını örten kimseye de bu yüzden “münkir” veya “kâfir” * denilmiştir. Bir terim olarak, kişiyi küfre düşüren ve dinden çıkmasına sebep olan sözlere “elfaz–ı küfür” adı verilir.
__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL
|