firdevscann

gitmisti koca oglan...
oysa söz vermisti gitmeyecekti daha,
dönmeyecekti artik o kursun sesleriyle gürleyen dag´a,
halletmisti herseyi,
artík onun yanínda kalacaktí bir daha dönmemek üzere...
daglardan almístí halil ini, artík yanlíz ona aitti...

gece, gündüz´, sabah, aksam aklínda yanlíz ela gözlü gelin olacaktí...
is´e gittiginde onu özledigini söyleyecekti,
kumral saclaríní koklayacaktí nazlí gelinin,
ela gözlerini de öpüp gidecekti her sabah ise,
ve aksama gelecegine söz verecekti...
olur ya yolu yine o dag´a gider,
ve günlerce, hatta aylarca gelmez olursa,
ve nazlí gelin onu özlerse...
olmaz iste...

cünkü nazlí gelin onu cok beklemisti,
cok özlemisti,
cok aglamístí nazlí gelin...

ama ümidini yitirmemisti,
her gece ümitli yatar,
ama nedense sabaha kadar tükenirdi ümitleri...
yok olmazdí, olmamalíydí
artík gelmeliydi...
yapamíyordu artik daha fazla halil siz...

ve bir gece gözlerine birisi dokunmustu,
gözlerini derhal acmístí,
geceleyin koynuna koyup sardígí umudu sabaha dek tükenecekti,
ama daha sabah olmamisti...
olamaz..
ama olmustu
cíkíp gelmisti halili
...
iste karsisinda duruyordu halil,
o´na gülümsüyordu halil,
o´nun gözlerine buse koymustu halil,
gelmisti iste koca halili...

ama bu sefer aglamíyordu halil,

baktí gözlerine koskoca haliline,
gercekten aglamíyordu bu sefer,
üzerinde o "umud" adíní koydugu silahída yoktu,
hic birsey yoktu...

hep bu günü beklemisti
"umud"u ve o dagí bírakíp nazli geline dönecegi günü...
ve gelmisti.

gelmisti
ama
son kez gelmisti
bu son gelisiydi...
birdaha dönmemek üzere gelmisti halil...

gözlerini kapadí,
basíní "aglamayan" halilin kalbinin üzerine koydu...
...
aman o da ne,
halil inin kalbi cok hízlí atíyordu,
o kadar hízlíkí ki sanki cok heyancanlí,
sanki birseyi bekliyordu halili...

uyudu.
gözlerini actí.
halil.
halil neredesin.
halil yatíyordu.
halil nefes almíyordu.
halil cok sessizdi.
yoksa...
yoksaaa...

ne olur beni bírakíp gitme...
sana söylemedim daha..
"halil baba"sín diyemedim...
gitme halil...
...
yíllar gecti,

nazlí ela gözlü gelin her gün bahceye cíkíp,
kendisini daglara adayan,
nazlí gelinin halilini arayan,
´babasíní´ özleyen
yetim oglanín o narin sesini dinliyordu:

"nazlí gelin seni özlüyor,
yetim oglan cok aglíyor,
daglarím seni soruyor,

hasretimde sabr,
bilgimde kuvvet,
yüregimde cesaret,
kalmadí artík mecalim

gel artík,
al bizi
nazlí gelinin halili,
yetim oglanín koca halili"


----------------------------------------------------
bugün yazdím sizlerle paylasmak istedim.
herhalde "halil ibrahim" türküsünden esinlenerek adí halil oldu yazínín;)
"kivircik saclarina,
ak düsmüs uclarina,
dagín yamaclarína
yaslan be halil ibrahim"


selam ve dua ile
kardesiniz