Hayat da birazda böyle değil mi?
elindekileri kaybedince fazla üzerinde durmadan işe tekrar başlayabilmek...
simdi bu cümlenin sirasimiydi ?
acayip seyler yasatildi yine..acayip bi bosluk bi bunalimdayim..
cok agresifim..
kolay kolay gececegini de sanmiyorum...
büyük bir kaza atlattik ...ve iyi gün dostlarinin hic biri yoktu..
olsun degilmi???
dost isteyene
Allah yeter öyle degilmi??
kin bile degil bu...ama cok zoruma gitti..ve cok icerledim..
cok kirginim..ama hüzünden fazla hircinim...
nerdeydi tüm o ...onlarin isleri pesinde kosturdugum ..telasli günlügüme sigdirdigim insanlar???
vakitleri mi yoktu...?
ya ben..?
ben niye onlarin basina bir musibet geldiginde ilk kosanlardan oluyordum???
biliyorum can cikmadikca huy cikmaz der bir türk sözü..
ama...sanmiyorum!..
o kadar kirginimki ...birdaha öyle bir enayi olacagimi sanmiyorum...
cumartesinden beri uyumadim dogru düzgün...
24 saatimi neredeyse hic kesintisiz hastane odalarinda gecirdim..
duvarlar üstüme üstüme geldi sanki...
haberleri yokmu ki ..."bir hastayi ziyaret ettiklerinde..ben orada olacagim..beni ziyaret etmis gibi sevap alacaklar" hadisinden ???
yoksa insanlik denilen sey gercekten yokmu artik???
agir bir tokat yemis gibi hisediyorum kendimi..
artik gelmeselerde olur...
evimde börek yemege cay icmeye yanisira bir sahte "gecmis olsun" demelerine artik gerek yok inan bana...
sükürler olsun Rabbime ki...beni evlat acisiyla imtihan etmedi
ama cok agir geldi inan tüm bunlar...
insanlara insanliga küstüm..cok kirginim...!!!