|
İki kuru gülüm vardı, kırmızı ve mavi...
Evimin içine doğarsa güneş birgün açarlar tekrar, sema ederler benimle derdim....
Yıllardır açmayan o kutlu güller dururken, solmuş bir yasemin mi açacak...
Keşke dediğin gibi olsa, yaşadıkça ölürdüm.....ölmeden yaşanmıyor; bu durumda ne ölüsün ne yaşayan......kayıp sahranın kayıp yolcusu işte....
|