Üyelik tarihi: 29.05.2002 Teşekkür etti: 0
4 Teşekkür 3 Mesaja aldı
|
Ya deve ölur, ya ben ya da Timur...
Bir gun Timur, Hoca'yla hosbes ederken, "Buradan attim kilici, varip
Halep'de oynadi bir ucu!" kabilinden, sozu uzattikca uzatarak, buyuttukce
buyuterek, pireyi deve yapar.. Hoca canindan bezer. O da tutar, Allahin
devesini, dev yapili bir mahluk haline kor:
-Dogrusu elimden nice develer gelip gecti ama, boylesini gormedim. Uc
desem, kanatlaniyor; yuru desem, ayaklaniyor. Ne care ki, benim comez
misali okumasi var, yazmasi yok! kabilinden satar, savurur.
Timur buna, parmagini isirir:
-Aman su mahluku bir goreyim! der.
Hoca hic istifini bozmadan:
-Devletlim, der; bugunlerde, namaz baslarini ogretiyorum. Allah izin
verirse, seneye yine geldigimde, onunuze diz coksun!" der
Timur seneyi iple ceker.
O gun gelince, Hoca:
-Sormayin efendim, Kurani okumaya baslayinca, oyle bir aska geldi ki,
simdi de, "Hafiz olacagim!" diye tutturdu. Allah ecelden aman verirse, bir
daha ki seneye getireyim de hifzini dinleteyim! deyip Timurun otagindan
ayrilir.
Timur, gene seneyi iple cekmeye baslar, Hoca'nin esi dostu;
-Bre Hoca, sen kaninla mi oynuyorsun? Kacin kurdu Timur; boyle mavallari
yutar mi? diye cekip cekistirince, Hoca;
-Yahu, ne telas ediyorsunuz, seneye kadar cok zaman var. O zamana
kadar Ya deve olur, ya ben ya da Timur!
|
|  |