| Bismillah...
Şu anki inceleme konumuz narşistik kişilik bozuklukları olduğundan ve bu konuda ilgili açılmış başlık olduğundan bu başlık hakkında narşistliğe devam edeceğiz.
Narşistler herşeyi bildiklerine inandıklarından kimseye ihtiyaç duymazlar.Mesela bir yönetici narşist ise yönetim toplantılarında hep o konuşur.Diğerleri dinler.Diğerlerinin konuşmasını istemez.Çünkü kendisinin herşeyi bildiğine inanıyor.Başkalarının fikirleri kendi fikirleri yanında önemli değildir.Narşist kişiler zaten herşeyin en iyisini ve en doğrusunu biliyordur(!).Karşısındakilere sadece onaylamak ve dinlemek düşer.Fikir sorar gibi yaptıklarında esasında kendi fikirlerinin onaylanmasını istemektedirler.
Narşistler empati kuramaz.Son derece bencil düşünürler.Aldıkları kararların başkalarını etkilemesinin bir önemi yoktur.İnsan ilişkilerinde böyle bir boyutun olduğunun farkında değildirler.Çevresindeki herkes,aileside dahil bu durumdan payını alır.
Kendilerini farklı ve özel bir kişi olarak algılarlar.Kendillerini herşeyden çok severler.Başarı ve güç için önüne geçilmez istek duyarlar.Başarı için her türlü riski göze alırlar.Her türlü eleştiriye kapalıdırlar. En dostça eleştiriden bile rahatsız olurlar.Kendisini eleştirenleri düşman kabul ederler. Kendisini eleştirenlerin anlayışsız,kendi kıymetini bilmeyen,kötü niyetli ahmaklar olduğunu düşünürler.Bir eleştiri geldiğinde daha sonra bunun hesabını sormak için bir yere kaydederler.
Başkalarını kullanırlar.Kendi işleri bitince ona sırtını dönerler.Vefasız ve nankördürler.
vesselam |