| Alıntı: Mesajı yazan Arkadaşımız Seyyaf Mahir | | | | |
| ben kendi günlüğümü tutmuyorum ,
kiramen katibin sağolsunlar benim yerime tutuyorlar...günlüğümü... | |
| | |
cok haklisin...aslinda günlük pek gerekli bisey degildir..nasil olsa her adimimiz düsüncemiz niyetimiz amelimiz sevabimiz günahimiz an ve an yazilmiyor mu?...
fakat günlük ilginc biseydir..günlük seni aklindaki düsünceyi sona erdirmeyi..dile (veya kaleme) getirmeye zorluyor..
yani icinde siralayamadigin karmasalari...bulamadigin sonuclari...bir nevi düzenleyebiliyorsun...okudugun an bile degil..sirf yazdigin an...o fikri sona erdirmeye mecbur kaliyorsun...cünkü icinden cikmis oluyor birkez..derinlerden biyerden...
dokuz yasimda basladim günlük tutmaya....bir an geldi...merak ettim..acip okuyayim dedim...hepsini aldim cekildim bir sessiz anda...iyi gelmedi bana
...tam aksine..cok yipratti..bende onlari yiprattim..hepsini tek tek paramparca edip attim... o günden beri...sirf burada yazdiklarim vardir birgün varligimi hatirlatacak...hic birsey birakma merakinda degilim..gittigimde...
hayirli kalpleri iman dolu iki evlattan haric insaAllah..