hosuma giden bir yazi..daha önce okumustum sanirim biyerlerde...
"kendine iyi bak" diyebilmek bile kolay degildir ki..
cünkü gittigin halde...birseyler geride biraktiginla kaliyor..
öyle olmasa...onu düsünüp "kendine iyi bak" diye tembihlemezsin..
belki kendine iyi bak diyen..aslinda karsindakinin "dur gitme" demesini bekliyordur sadece...kimbilir..
fakat öyle noktalar vardir ki..
dönülmez geri..
cok sey yipranmis..kirilmis..harcanmistir...
yinede "kendine iyi bak" demek zor..ve sanki bir ümit...
kendine iyi bak`lar genelde son nokta olmazlar..
tekrar tekrar virgüle dönüsürler..
fakat ne fayda ki? keskeleri siralamak veya israrla eklenen noktalari virgüllere dönüstürmek?? eskisi gibi olabilirmi hic parcalara bölünmüs herhangi birsey..?
hele ki bir insan kalbi?
o yüzden dedirtmeyin bu sözleri...
diyenler ..tekrar görüscenizi ümid eden dostlariniz olsun..veda etmek isteyen yarali yürekler degil...
(kendi imzamin tabiiki tüm bunlarla hic mi hic alakasi yok
)
kendinize iyi bakin olurmu
