Bir Şemsi olmayanların hayalleri de mi yoktur....
Bir çoğumuza yollar uzak ve hayli meşakkatli gelir. Bir yaprağı şeyh edinenlerin hali gibi, taşı kucaklayıp okşayanların, kalemi nice satırlarda
hala yorgun düşmemişlerin, düşünmekten bir an uzaklaşırsa karanlıklarlarla
kapışacağına inananların, nefsini karşına alırcasına dudakları her daim
kıpır kıpır dolananların hali aslında hep şemse çıkılan yolculuk değil mi......
ve hayallerin...... Bir adam var düşlerimde der, geçmişinde mi geleceğinde
mi bilmeden, ümidin ertelenmemiş hali gibi hayallerinde capcanlı onunla yaşar da "ama o kırmaz, ama o çok güzel, ama ondan başka dostum da yok, ve onu çok seviyorum, elbette ki o da beni çok seviyor, ama o bir insan da, hem de benim gibi, çünkü ben ona böyle daha yakınım......." der,
onunla konuşur, onunla yürür, onunla hayattan lezzet alır........
artık onu görse de birdir görmese de; o onundur, o içinde, o özünde,
o kalbinde, o gözünde........
İnsan,,,,,,,,,,,, insanı bulur önce......... Zahirde yoksa şemsi, batınında
öyle bir şems yaşar ki......... belki birgün onu suretten çıkaracak, belki suret ondan çıkacak........................ama
Allah kulunun zannı gibi oldukça, kulunun sevgisine hürmet eder, kuluna lütfeder.....çünkü o Rahman ve Rahimdir................
çok karışık oldu ama böylesi daha iyi....