bismillehirrahmenirrahim
Halbuki Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyuruyor:
"Bir mümin bir müminle 3 günden fazla konuşmadığı zaman benim şefaatim onun üzerine vacip değildir,"
Ne kadar gariplikler içerisinde yaşıyoruz. İşte bunlar hakikaten cehalettir, cehaletin ötesindede hiç birşey değildir.
Maksat
Allah (c.c.) olsun, nerde olursa olsun, hangi yerde olursa olsun. Önemlimidir! Yeterki Allah’a (c.c.) secde etsin, yeterki şehadet getirsin. Hepsi abilerimizdir, büyüklerimizdir, kucak açacağız.
Neden camiye gidiyoruz, neden cumaya gidiyoruz, neden bayram günleri olmuştur, neden düğün günleri olmuştur, neden sünnet günleri olmuştur? İşte müslümanların sosyal dialoğu içindir. Müminlerin bir birini tanıması içindir, bir birleriyle kaynaşması içindir, bir birleriyle bir araya gelmesi içindir, madden ve manen bir birlerine kaynaşması içindir. Rasulullah’ın (s.a.v.) sünnetleridir bunlar. Ama biz bu sünnetten nefretle kinle dolu olarak bir birimizden ayrılıyoruz. Bu müminin evsafı değildir, bu mümine yakışmaz, bu muslümanlara yakışmaz, bunu kaldırmamız lazım, ruhen, bedenen, fikren bunu kaldırmamız lazım. Bu kinlerin olmaması lazım. Bu böyle yakışmaz, hele Resullah’ın (s.a.v.) ümmetine hiç yakışmaz, hele hele tasavvufta olan insanlara hiç yakışmaz.
dua ile(f)