| Paranoya!
manik - depresif düşler kurardım ben
öylesine gerçek, yaşanası
düşler sokağında gezerdim
soğuktu senin ellerin o zamanlar
ve saçların simsiyahtı
olabildiğince inat benim sarı düşkünlüğüme,
manik depresiftim ben her zaman
insanlar paranoya sanırdı
sen dost musun? sevgili mi?
sen aşk mısın? ızdırap mı?
insanlar da bilmezdi
seni sevmelerine rağmen.
insanlar paranoya olurdu bazı zaman
ve ben kandırırdım onları
bembeyaz tırnaklarını çekerdim
gözlerine sigara basardım hiç çekinmeden
seni görürlerdi çünkü
seni severlerdi...
alıntı |