Tekfir meselesinde de önceden şu iletiyi yollamıştım:
Bu meseleye ilişkin bir makaleden alıntıda bulunacağım. Metnin yazarı kim bilmiyorum. İbn-i Teymiyye taraftarlarınca yazıldığı malum. Başka kitaplarda okuduğum yazılara paralellik sergileyen bilgilere rastladığım için şu bölümü alıntılıyor ve bu bilgilere katılıyorum:
Aşağıda, inkar ya da helal sayma kaydı olmaksızın -sırf fiil ve terk şeklinde- küfre düşürücü günah işleyen kimsenin kafir olacağına dair nasslardan ve icmadan çesitli deliller sunacağız:
a - Allahu Teala şöyle buyurur (meali)(1): “Söylemediklerine dair yemin ederler oysa küfür kelimesini söylemişler ve islamlarından sonra küfre düşmüşlerdir”(9et-Tevbe:74)
Allahu Teala’nın onların küfrüne hükmetmesi sadece söylemiş oldukları küfür sözü nedeniyledir. İbn Teymiyye der ki; “Allah, Kur’an’da kafirlerin sözlerini zikrederek onların küfürlerine ve bu nedenle tehdidi(vaîd) hak ettiklerine hükmetmiştir.”
b - Allahu Teala şöyle buyurur (meali): “Münafıklar, onların kalplerindekini haber verecek bir sûrenin inmesinden çekinmekteler. De ki, alay edin. Şüphesiz
Allah sizin sakındığınız şeyi açığa çikaracaktir. Onlara sorarsan, biz sadece dalmış eğleniyorduk derler. De ki: Allah’la, Onun ayetleriyle ve Onun Rasul’ü ile mi alay etmekte idiniz.
Özür bildirmeyiniz, siz imanınızdan sonra küfre düştünüz” (9et-Tevbe/64-66).
İbn Teymiyye der ki: “Allahu Teala onların, ‘biz küfür sözünü inanmaksızın söyledik; hatta biz dalmış, eğlenir bir halde idik’ demelerine rağmen, onların imanlarından sonra küfre düştüklerini bildirmiş ve Allah’ın ayetleri ile alay etmenin küfür olduğunu açıklamıştır.”
Yine aynı ayetler hakkında şunu söyler: “Ayetler onların, kendilerinin küfür işlediklerinin farkında olmadıklarını, bilakis işlediklerinin küfür olmadığını zannettiklerini göstermektedir. Ayrıca Allah’la, Rasul’ü ile ve Onun ayetleri ile alay etmenin kişiyi imanından sonra küfre düşüreceğini açıklamaktadır.”
Kurtubi, bu ayetin tefsirinde Kadı Ebu Bekr b. el-Arabi’den şöyle nakletmektedir. “Onların bu söyledikleri sözler ciddi de olabilirdi, şaka da olabilirdi. Ancak ne olursa olsun bu sözler küfürdür. Çünkü küfür sözleri şaka yollu söylemenin de küfür olduğu hususunda ümmet arasında görüş ayrılığı yoktur.”
Kitap ve Sünnetin nasları ve sahabe icması, -işleyenin küfrünün sabit olduğu söz, fiil veya terk cinsinden- küfre düşürücü günah işleyenin, inkar yahut helal sayma gibi bir şeyle kayıt konulmaksızın sırf bu sebeple kafir olduğuna delildir. Ehli sünnet imamları bu konuda ittifak içindedirler. Bu konuda yalnızca aşirı Mürcie’ler şâz görüş bildirmiş ve demişlerdir ki: “Küfür fiili işlemek sadece inkarla birlikte olursa küfre düşürür.” Çagdaslardan birçoğu onların bu görüşünü kullanmaktadırlar.