Lilyum

Abdullah bin mubarek'in, mükateb bir kölesi vardi.
(azad olmak icin efendisine belirli bir süre para veren köleye mükateb denir).
Abdullah bin Mübarek'e her gün bir gümüs verirdi.
Bir gün birisi Hazreti Abdullah bin Mübarek'e gelerek dedi ki:
"senin kölen kefen soygunculugu yapiyor ve sana her gün bir gümüs veriyor"
Abdullah bin Mübarek bu sözleri duyunca cok üzüldü.
Durumu bir an önce ögrenmek istedi.
Aksam namazindan sonra köle kabristana gitmisti.
Abdullah bin Mübarek de köleyi takip etti.
Kabristana geLince bir türbenin arkasina sakLandi ve köLenin ne yaptigini gözetLedi.
KöLe, kendisine daha evvel kazip hazirLadigi cukurun icine girdi.
Abdullah bin Mübarek köleye daha da yakLasti.
SakLandigi yerden, köLenin ne yaptigini görüyordu.
Köle kabrin icinde dua ve niyaz ederek, münacaata koyulmustu.
Saatlerce öyle durdu. Sabah namazi yakLasti..
Köle mezardan disari cikti. Dogruca mescide geLdi, namazini kiLdi.
Tekrar ayni yere geLdi, iki eLini kaLdirip Allahu Teala söyle yaLvardi:
"Ya Rabbi! Sabah oldu. Efendime gir gümüs vermem lazim. Bana bir gümüs ihsan eyle!"
O anda gökten bir nur indi. Tabagin icinde bir gümüs vardi.
Abdullah bin Mübarek sakLandigi yerden cikti.
Kölesinin boynuna sariLdi agLadi ve buyurdu ki:
"YüzbinLerce can, böyle köleye feda olsun. Efendi sensin, ben degilim!"
Köle halinin anlasildigini görünce:
"Ya Rabbi! Artik benim sirrim aciga cikti. Dünyada benim icin rahat kalmadi.
Izzetin hürmetine, benim ruhumu al!"
...dedi ve Hazreti Abdullah bin Mübarek'in kucaginda iken ruhunu teslim etti.
Geceleri ibadet ettigi yeri, kabr sekLine sokup oraya defnettiLer.