| Yaşlı bir usta, çırağının sürekli şikayetlerinden bıkmış. Bir gün çırağını tuz almaya göndermiş. Mutsuz çırak, pazardan döndüğünde, yaşlı usta ona bir avuç tuzu bir bardak suya karıştırıp içmesini söylemiş. Çırak da ustasının söylediğini yaparak bir avuç tuz karıştırdığı suyu içmeye çalışımış ama daha bir yudum alır almaz içtiğini püskürterek tükürmüş.
Tadı nasıl?" diye soramuş yaşlı usta.
Genç çırak nerdeyse büyük bir öfkeyle "acı" diye cevap vermiş.
Usta çırağını kolundan tutup yakınlarındaki gölün kıyısına götürmüş. Çırağına bu kez bir avuç tuzu alıp göle atmasını ve gölden de su içmesini söylemiş.
Söyleneni yapan çırak, ağzının kenarlarından akan suyu koluyla silerken usta, aynı soruyu sormuş "Tadı nasıl?
"Ferahlatıcı" diye cevap vermiş genç çırak.
Tuzun tadını aldın mı?" diye sormuş yaşlı adam,
"Hayır" diye yanıtlamış çırak.
Bunun üzerine yaşlı adam, suyun yanına diz çökmüş çırağının yanına oturmuş ve ...
"Yaşamdaki acılar tuz gibidir, ne azdır, ne de çok. Acının miktarı hep aynıdır. Ancak bu acının şiddeti, neyin içine konulduğuna bağlıdır. Acın olduğunda yapman gereken tek şey acı veren şeyle ilgili duygularını genişletmektir.
Onun için sen de artık bardak olmayı bırak, göl olmaya çalış."
__________________
İmzada bulunan Resim ve Linkleri görebilmeniz için 0 Mesajınız olması gereklidir !.Sizin ise şuan 0 Mesajınız var.
|