| Sevgili!
Sen gitmistin...Koyup bir basimiza, birakip pak ellerimizi,
gurbetlerine salmistin bizi.
Yetim kaldik, öksüz kaldik ve ellerimiz kirlendi
yoklugunda...
Sen gitmistin...Ayriliklarin dilini hece hece agliyoruz
simdi.
Aksamlar iniyor daglara ve hasretimiz yankilaniyor
yamaçlarda.
Sevgili!
Nasil iltica edelim sana ;huzuruna nasil varalim,
yalvaralim?!.
Ve duyurabilrmisin sesini!?.Efendim, duyar misin
sesimizi?..
Sevgili
Sen sabah yildizlarinin isigi, biz
gaflet uykusunda kervanci.
Dert ve keder denizinde çiglik çigligayiz
biz,
kumrular ve bülbüller seni bestelemekte oysa.
Çigliklarimizi bestelere
karistiriver efendim,düskünlerine, savrulmuslarina kulak ver
Itivermezsin
elinin tersiyle bizi, degil mi efendim?..
Sevgili!
Sen gitmistin...Yoklugunda
kaybettik önce varligimizi ve sonra yok eyledik aklimizi da.
Hasretinle akan
zamanlarda cevherimiz özden, madenimiz miknatistan ayrildi.
Sen gitmistin...
Gönüllerimiz billur kadehler gibi çalindi
sengsarlara;irmaklarimiz mecralarinda susuzluga mahkum edildi.
Sen gitmistin...
Çelik mermere çarpti, iradeye ates düstü yoklugunda.
Hasretinden
akillar yitirildi efendim,gönüller gölgelere düstü.
Kucak kucaga güneslerimiz söndü,
dudak dudaga denizlerimiz kurudu
ve sen gitmistin efendim.
Sen gitmistin...
Seninle birlikte her seylerimiz gitti.
Sehitlerimiz kefenlerinden siyrildi
senden sonra;kanlarimiz sahralar doldurdu.
Kelimelerimiz anlamlarini yitirdi,
kutlu erlerimiz tutsak oldu nefis ordularina...
Hiçbir sey kazanmadik ayriliginda, efendim,
hiç kâr elde edemedik.Aldandik, hep aldandik
Delilimizi yitirdikdelillerimizi yitirdik.Dillerimiz dilim dilim edildi
efendim.
Bize sevmeyi unutturdular ilkin;sonra sevginin ne oldugunu..
.Kendi gönlüne ihanet edenlerimiz,
gönlün kendisine ihanet ediyorlardi artik.
Vurgunlar yedik pes pese efendim...
Ve sen gitmistin.
Sevgili!
Sen gitmistin...
Biricik siginagimiz, varligimizin övüncü, yüz akimizdin.
Hayirlari söyleyip gitmistin,biz ser isler olduk.
Uzun uzun emellere kapildik
kapilanip kaldik umutlarin kapisinda.
Yolunda yürümekten üzerimize düsen,bas kaldirdik önce
ve sonra
yikilislar gördük hep efendim.
Ellerimiz vardi açildikça dolan, uzandikça verilen;
bögrümüzde kaldi ellerimiz.
Hanim idik halayik olduk;bay idik köle
edildik.
Sen gitmistin..
Yanmis igsilerle kara bahtimiza kara resimler
çizdiler.
Ask dervisleri avare, pejmürde, hercâyî rüzgârlara
kapildilar,
dönüslerinin ahengini kirdilar.
Bölük bölük kadinlarimiz,
grup grup erlerimiz,
demet demet çocuklarimiz,
kimi güler, kimi aglarken
yitirdiler kendilerini.
Ve sen gitmistin efendim...
Sevgili!
Hani bir ask idin, bir
güzellik idin sen,
güzellikle askin kesistigi prizmada.
Güzelligin cihani
gösteren bir ayna;askin o aynanin cilasi idi hani.
Güzelligin olmasa efendim,
aski hiç bilmeyecekti cihan
askin olmasa güzelligi hiç anlamayacakti.
Ask pazarinda mezat hep güzelligine;
güzellik yurdunda yollar hep askinadurmustu
efendim...
Ve sen gitmistin...
Sevgili
Derd ile aglayandin;
hem derde salandin!..
Gönül yurdunda çaresizlerin çaresi,
hastalarin merhemiydin.
Saadetle yasamis, saadet çagini yasatmistin.
Suretleri ve canlari iman ile sen sekillendirmis,"
Lâ" ile "Illa"yi i' câz ile sen
dillendirmistin.
Sen gidince, ey sevgililer sevgilisi,
güvercinlerimiz
tuzaklara esir düstü;
Hüdhüdlerimizin mil çekildi gözlerine
Artik
düsmanlarimiz dostlar arasinda;
dostumuz düsman içinde.Divanelere döndük,
yaya kaldik yolunda.
Kendimizi unuttuk, seni bilmez olduk...
Sana
muhtaciz!..
Sana en fazla muhtaciz.En fazla sana muhtaciz.
Uyandir bizi uykumuzdan..
Gel ey sevgili
!Bir gelisle gel, bir gülüsle gel.Dog ufkumuza,
sar dünyamizi, gir gönlümüze yeniden...
Sana muhtaciz...Sana en fazla
muhtaciz...
İSKENDER PALA
__________________
Uyandır bizi Rabbim,Sahip olduklarımızn bolluğuyla sana muhtaçlığımızı unutursak..(amin) |