| HEY DELİ GÖNÜL
Gel tefekkür eyle hey deli gönül,
Kulluk hırkasını gey deli gönül,
Faniyi sineden koy deli gönül,
Geçen ömrün haktan yoz oldu belli.
Hakikat yolunu bul deli gönül,
Kula ne gerekse al deli gönül,
Hakka gerçek bir kul ol deli gönül,
Ömrün mevsimi güz oldu belli.
Sana gerek haya, ar deli gönül,
Gayri nefse karşı dur deli gönül,
Bir gönül ehline var deli gönül,
Dinde kulun yolu düz oldu belli,
Var kendi nefsine sor deli gönül,
Gelen gider bu ne sır deli gönül,
Bu derde bir merhem sür deli gönül,
Kefenin bir parça bez oldu belli.
Noldu sana böyle hey deli gönül?
Geçti ömrün boşa vay deli gönül,
Varıp hak emrine uy deli gönül,
Kur’an da böylece söz oldu belli.
Sığmadın yoluna hiç deli gönül,
Gayri masivadan geç deli gönül,
Gel hak şarabından iç deli gönül,
Geçti ömrün kalan az oldu belli.
Yeter insaf eyle dur deli gönül,
Bir Kamil mürşide var deli gönül,
Nefsin arzusunu kır deli gönül,
Mevlaya kulluğun az oldu belli,
Veyselin sözleri hak deli gönül,
Derde başka çare yok deli gönül,
Nazar kıl kur’an a bak deli gönül,
Nice kör olana göz oldu belli.
Veysel DÖNMEZ |