| yokluk dedim
kendini kaybetmek dedi
insanın kendini kaybetmesi nasıl olur dedim
acı dedi
acıyı tabir et dedim
sabır dedi
sabredemezsem eğer dedim
inna lillahi inne ileyhi raciun (O’ndan geldik O’na Döndürüleceğiz.) dedi
sustum..içimden sanki bişeyler kopmuş gibi hissettim.
Allahım sana şükürler olsun dedim
50- KAF-16; “Ve lekad halaknel’insâne ve na’lemu mâ tüvesvisü bihi nefsüh, ve nahnü akrebü ileyhi min hab lilveriyd.”
Biz insanı yarattık. Onun nefsinin ona ne vesvese verdiğini Biz biliyoruz. Ve Biz ona şah damarından daha yakınız. dedi
__________________
Uyandır bizi Rabbim,Sahip olduklarımızn bolluğuyla sana muhtaçlığımızı unutursak..(amin) |