Ilk sigaram: Türkiye'de, sehir merkezinden köy'e dogru cikarak, seytanin bana fisildamasi...hicbir yerde dogru dürüst sigarayi algilamadigim halde, hicbir zaman istek veya ona merakim olmadigi halde...sadece bir fisildama. Yanimdaki dayi ogluna seytan fisildamasi gerekmiyordu..ona da ben fisildadim. "gel , ne dersin, bir cigara alalim mi?" sorusu..hayatimi vicdan azablariyla, ve bununla beraber midemi yani sihhatimi bertaraf etti. Cigerlerimi kastedmiyorum...mide'mi. Her yaktigim sigarada, yanimdaki kisilerin kul haklarini nasil ödiyebilecegim vicdan azabi(ve baska stress nedenleride olsa, ilki bu), midemi cok genc yaslardan itibaren, bana iskence etmeye devam ediyor. Ve her agriyisinda, umudum, bu günahimin azabini bu Dünya'da bu mide agrisiyla öderim.