itimat

– 23 yıllık evliyim. Dün bu evliliğimi bitirdim... Boşandım. Aile şirketimiz iflas etti. Artık yürümeyen bir arabanın içinde direksiyon sallamanın anlamı yoktu.

“Neden?” dedi masanın diğer tarafındaki...
– Bir hastalık gibiydi bizim sorunlarımız. Önemsemedik geçer dedik. Genciz, olabilir dedik. Ama olmadı. Yıllar geçti sorunlar geçmedi. Aksine hastalık yayıldı yayıldı, kalbimize kadar dayandı.

– Çözümler aramadınız mı mutluluğu kaybetmemek için?
– Biz mutluluğu yakalayabilmek için çözümler aramadık ki, kaybetmemeye çalışalım. Hep evliliğin yüzeyinde dolaştık. Birbirimize “Seni seviyorum canım” demek bizim için lükstü.

– Sevgisiz bir evlilik olur mu?
– Olmadığının farkına 23 yıl sonra vardık. Vaktimiz o kadar doluydu ki, çalışmak para kazanmak, ev araba almak planlarından öte bir şey görmedik yıllarca. Çalışıp para kazanırsak rahat bir hayatımız olacağını ve bunun da mutluluğu getireceğini düşündük.

– Aileleriniz size yardımcı olmadı mı?
– Ah! Olmaya çalıştılar; ama söyledikleri yanlıştı. Ben onun ailesine o benim aileme cephe aldı. Söylenilen her söz bizim hastalığımızı azdıran bir unsur oldu.

– Bugünkü siz olsanız 23 yıl önceki ilk kavganızda ne yapardınız?
– Problemlerimi koyduğum bir buzdolabı almazdım. Eşimle oturur açık açık evliliğimizi konuşurdum. Sorunun üstünü örtmez, ‘boşver’ demezdim. Eşime bağırmaz, benim de hatalı olduğumu düşünür, özür dilemesini bilirdim. Mertlik, kaya gibi olmak değilmiş meğer. Hatalarımı düzeltseydim, eşim de hatalarını düzeltecekti belki. Belki de kalbimizdeki sevgimizi bugün kurtlar kemirmeyecekti.

– Bu söylediklerini 23 sene sonra da olsa neden yapmadın?
– Gücüm kalmadı. İlk günlerde bu sorunların üstesinden geleceğimi sanıyordum. Ama yıllar geçtikce gücümün eriyip bittiğini anladım. Artık sorunlarımızın üstesinden gelecek ne azmim var, ne de kuvvetim.

– Sen evliliğinizin hasta yatağında kaldığını mı söylüyorsun?
– Evlilik bir ağaç gibi. Bir fidanı nasıl bakımını yapar, sularsın. İşte evlilik de öyleymiş. Halbuki ben 25’inde neyse 50’sinde de öyle olacağını zannetmiştim. Evliliğin de büyüdüğünü, geliştiğini, değiştiğini hiç hesaba katmadım. 25’inde farklı, 30’unda farklı bir evliliğim vardı. Buna rağmen biz kendimizi geliştirmek namına hiçbir şey yapmadık. Çocuklarımız oldu; ama ben baba olamadım. Bir baba gibi davranmayı 20 yıl sonra öğrenmemeliydim. Artık çok geç değil mi?

– Hiçbir şey için geç denilemez ölmedikten sonra... Belki o 23 seneyi geri getiremezsin; ama bundan sonra bir 23 sene daha böyle olmamasını sağlayabilirsin.

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL

Yasemen

vay beeee....

cok öenmli bir mevzu evlilik... rabbim dogru bir sekilde hareket etmeyi nasip eylesin...

bu cephe almalar neden var anlamiyorum......

ah o kaynanam yokmuuu diye az konusmaya baslayan gelin yok...

kaynanalar ne yapiyor?... tek suc onlardami...
sanmiyorum...
gelinler yerli yerince saygi gösteriyorlarmi?...
bence hata her iki tarafta vardir... tabii aileye göre degisir hata dagilimi...


ve evlilikte lükse gecen konuda sevgi sözcükleri.. sevgiyi ifade etme engellileri...

bu anlayamadigim bir seydir daima... insan esinden utanirmi beee...
ya arada bir canim desen ne oluyor.. ay yoh ben utanirim...
ALLAH ALLAH...

sevdigini söylesen ne olur... bu kadarmi monotonlasiyor...
yani sag sola bakinca adamin evlenesi gelmiyor daha...

bencede degistirmek icin gayret gösterildigi vakit ev huzur ortami olur...

ve bosver denmemeli...

bazi kimseler.. alan aldi satan satti deyip umursamiyorlar birbirilerini... sanki evlenince is bitiyor.......

evlendikya tamam.. sevmesem evlenmezdim deyip konuyu kapatiyorlar...

Rabbim herkese hayirli evlilikler yapmayi nasip etsin ne diiim amin demekten baska...

__________________
SeVDaSı BüYüK oLaNıN ÇeKeMeYeNi ÇoK oLuR !....

itimat

bende iyi dileklerine amin diyeyim...

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL