Bir gün bir adam
Allah Rasulü’nün huzurunda Hz. Ebubekir’e küfretmişti. Hz. Ebubekir cevap vermemiş, adam üçüncü defa küfredince o da cevap vermişti. Bunun üzerine
Allah Rasulü oradan kalkıp gitmişlerdi.
Hz. Ebubekir üzgün ve kırgın bir halde Rasulullah’ın yanına varmış ve şöyle demişti: “O bana küfrederken oturuyordunuz. Ben ona cevap verince kalktınız ve gittiniz.”
Bunun üzerine Efendimiz (sas) şöyle buyurmuşlardır: “Bir melek senin adına ona cevap veriyordu. Sen karşılık verince, o melek gitti ve yerine şeytan geldi. Şeytan gelince de ben orada oturamadım.” Bunun üzerine şu ayet-i kerime indi:
“Allah, zulme uğrayan kimseden başkasının kötülüğü sözle bile açıklamasını sevmez. Allah işitir ve bilir. Bir iyiliği açığa vurur veya gizler yahut bir kötülüğü affederseniz, bilin ki Allah da Affeden’dir, güçlü olandır.” (Nisa Sûresi, 148/149)