itimat

Müminler olarak kardeşi için yaşama ruhunu aramızda yaşatmamız lazım. Başkalarının hissiyâtıyla, başkalarının ihtiyacıyla kendimizi doğrudan mesul görmeliyiz. Yanımıza gelen her insana, ihtiyacını giderme adına aç mı, açık mı, istirahati mi gerekiyor, sormalıyız, yedirmeliyiz, içirmeliyiz. Bu duygu çok önemli. Ama maalesef, pek çok insanda “başkaları için yaşama ruhu” tam mânâsıyla yok. Ayrı mekanlarla, ayrı makamlarla, ayrı imkanlarla kendimizi insanlardan ayırmayalım. İnsanları küçük görmeyelim. Ne iş yaparlarsa yapsınlar, herkesi aziz bilelim, aziz tutalım; yemeğimizi, soframızı onlarla paylaşalım. Farklı muamelelere girmekten sakınalım. Fani dünya demek kolay; fakat, onun fânî olduğunu hissetmek çok zordur. Allah’ımızdan onu bize hissettirmesi için dua edelim.

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL