itimat

Çocuğun bir yetişkin tarafından bedensel veya psikolojik olarak zarar görmesine neden olan yaklaşımlarla baş başa kalmasıdır. Cinsel istismardan kasıt çocuğun ırzına geçilmesi değildir sadece. Fakat yine de zaman zaman çocuğun kendisiyle doyuma ulaşılarak istismar edildiği de görülür.
Suçlu yabancı biri olabileceği gibi tanıdık hatta aileden biri de olabilir. İstismarcının yakın akraba olması durumunda genellikle çocuk bu olayı kimseye anlatamaz, anlatsa bile çoğu zaman çocuğa inanılmaz veya konu kapatılmaya çalışılır.

Cinsel istismara genellikle kızlar maruz kalır. Bu istismara, özgüven sorunu yaşayan, kendini rahatlıkla ifade edemeyen, içine kapanık çocukların diğer çocuklara kıyasla daha fazla maruz kaldıkları görülür.
Kimi zaman ise psikolojik veya bedensel anlamda savunmasız çocukların bu durumla karşılaştıkları görülür. Şöyle ki; konuşma problemi olan, fiziksel veya zihinsel engeli olan çocukların kendilerini bedensel anlamda koruyamadıklarını görürüz. Bunun yanında ebeveyn vefatı, boşanma gibi ağır olaylar yaşayan çocuklar da yalnızlık psikolojisi içinde kendilerini psikolojik olarak koruyamazlar.

Çocuklar nasıl korunabilir?

Ev içinde huzurlu bir ortam sağlanmalı, ebeveyn–çocuk diyaloğu güzel bir biçimde kurulmuş olmalıdır.

Çocuğa vücudu tanıtılmalıdır. Vücudunu, organlarını ve bunların işlevlerini bilen

çocuk kendini daha rahat koruyabilecektir.

Çocuğa vücudu tanıtılırken bazı bölgelerin hususiyetleri anlatılmalıdır. Çocuğa bu bölgelerin özel olduğu anlatılmalıdır.

Çocuğa gerek özel bölgelere ve gerekse vücudun diğer bölümlerine sadece sağlık personelinin bakabileceği ve bunun da anne-baba bilgisi ile olabileceği söylenmelidir. Çocukla yapılacak bu tarz bir konuşma uyarı niteliğinde veya ürkütücü bir olay için tedbir amaçlı anlatılıyor gibi değil, rahat bir ortamda genel anlamda sohbet ediliyor tarzında anlatılmalıdır. Aksi hade çocuğun ürkmesine ve çevresine şüpheci bakmasına neden olunabilir.

Çocukla konuşulurken utana sıkıla konuşulmamalıdır ki, çocuklar ebeveynine karşı rahat olabilsin.

Çocuğa istemediği bir olay ile karşılaştığında oradan uzaklaşması ve durumu ailesiyle paylaşması öğretilmelidir.

Böyle bir olayla karşılaşılırsa;
Böyle bir durumda çocuğun vereceği tepkiler gerek yaşına ve gerekse bulunduğu ortama göre değişkenlik arz eder. İstismar sonrası küçük
çocuklarda çeşitli fobiler oluşabileceği gibi uyku veya tuvalet gibi birtakım problemler de görülmeye başlayabilir. Veya yine yaşa göre zaman zaman kendini önemsiz hissetme, toplumdan uzaklaşma, veya tam tersi bu tarz ilişkilere meyletme, cinsel içerikli konuşma arzusu yaşama, depresyon gibi belirtiler cinsel istismara maruz olunduğunun belirtileri olabilir. Bazen de çocuğun cinsel organıyla ilgili bir şikayet yaşaması da yine bu belirtiler arasındadır. Fakat bu belirtilerin tek nedeninin cinsel istismar olmadığı unutulmamalıdır. Kimi zaman çocuğun kardeşini kıskanması bile bu belirtilere neden olabilir.

Bu durum karşısında ailenin yaklaşımı çok önemlidir. Aile şiddetli tepkiler verir ve çocuğu suçlarcasına olayı sorgulamaya kalkarsa (ne işin vardı orada gibi?) çocukta kalıcı izler oluşabilir. Ailenin, ne denli öfkeli ve üzgün olsalar bile çocuğa bunu hissettirmemesi ve çocuğa suçlu olmadığının anlatılması gerekir. Yine ailenin sakin davranması gerekir ki, çocuk yaşadıklarını bütün açıklığı ile anlatabilsin. Sonrasında çocuğun bunu unutmasını sağlamak için konuyu örtbas etmek en sakıncalı olandır. Olması gereken, çocuğun konu ile ilgili tam bir boşalım sağlamasıdır. Bunun için de en sağlıklı olanı, çocuğun bir uzman ile görüştürülmesidir.

__________________
GELDİĞİN ZAMAN BOŞLUK DOLDURAN DEĞİL,
GİTTİĞİN ZAMAN YERİ DOLDURULAMAYAN OL