| İnsanlar Başkalarına Zarar Verecek Kadar Hür Olamazlar Rahman Rahim Allahin adi ile...
Alemlerin Rabbı Allaha hamd olsun.
Afiyette ve belada, darlıkta ve genislikte.
Salat ve selam, Seyyidül-mürselin Resulullah Efendimize ve tüm aline
Sübhan Allahtan temenni: Selametiniz, afiyetiniz, sebat ve istikametinizdir
İnsanlar Başkalarına Zarar Verecek Kadar Hür Olamazlar
*Bir gün Nasreddin Hoca rahmetullahi aleyh bir arkadaşı ile birlikte bir köye gider. Müsafir oldukları evde, önlerine bir tabak yoğurt koyarlar. Arkadaşı, tabağın ortasından bir çizgi çekerek, kendi hissesine düşen yere pekmez koyacağını söyler. Hoca, *olmaz*dediyse de laf anlatamaz... Bunun üzerine kalkar heybesinden zeytinyağı şişesini çıkarıp kendi hissesine düşen yere yağ koyacağını söyler. Arkadaşı itiraz eder. Hoca da:
*** Öyleyse sen de pekmez koymaktan vazgeç, der.
*Hoca merhum bu nüktesinde de taşı gediğine koymuştur. *Herkes benim hisseme karışamaz* deyip istediğini yapmaya kalkışırsa, cemiyette anarşi başlar. İnsanlar, başkalarına zarar verecek kadar hür olamazlar. Eğer gemideki yolculardan her biri, oturdukları bölümleri delmeye kalkışırlarsa, gemi eninde sonunda batar. Diğer yolcuların buna mutlaka mani olması gerekir. Cemiyet hayatı da bundan farksızdır. Onun için bu gibi dar görüşlü, menfaatperest kişieri önce nush ile, fayda vermezse tekdir ile, o da fayda temin etmezse, kötekle hizaya getirmek gerekir.
*Hoca merhum burada muhatabına, *çuvaldızı başkasına batırmadan önce, iğneyi kendisine batırmasının gerektiğini*çarpıcı bir şekilde anlatmaktadır. |