| bir defa... hani bazı olaylar karşısında o kadar çaresiz hissedersiniz ki konuşamazsınız, büyük bir öfke büyür içinizde ve sadece “neden? ” diye sorabilirsiniz... işte o anı, bu satırların yazarına yaşatan felakettir... hem de öyle bir felakettir ki, aradan geçen hiç de kısa sayılmayacak zaman zarfında yaraların ufak da olsa sarılması şöyle dursun, hiç akla hayale gelmeyecek bambaşka trajedilerin ortaya çıkması insanın içindeki öfkenin daha da büyümesine neden olmaktadır...
felaketin ardından ortaya çıkan manzaraya bakılınca akla gelen ilk kelime, “yetersiz”dir... yiyecek, giyecek, barınacak yer, tıbbi malzeme gibi birincil önemdeki ihtiyaçların yeterince karşılanamaması nedeniyle yaşanan dram akıl almaz boyutlardadır... bir şekilde depremden sağ kurtulan insanlar, özellikle geceleri dondurucu boyutlara varan hava koşulları, bu koşullarda ihtiyaç duyulan giysi ve yiyecek azlığı, salgın hastalık tehlikesi ve tedavi olanaklarının yetersizliği nedeniyle şimdi de başka bir dramın aktörleri durumundadır...
ancak hepsinden de önemlisi, depremde hem evlerini hem de ailelerini kaybeden çok sayıdaki çocuğun yaşadığı dramdır... unicef’in başını çektiği pek çok kuruluş bu noktaya dikkat çekerek yetkilileri, bu çocukların kaçakçılık, organ ve fuhuş mafyası gibi pek çok tehlikeye karşı korunması konusunda uyarmıştır... işte felaketin en çirkin yüzü de burasıdır... böyle bir felaketten sağ kurtulan ama ailelerini kaybeden veya aileleri yaşıyor olsa da şu an için “kayıp” olarak nitelenen o sahipsiz çocukları organ veya fuhuş ticareti ya da daha başka amaçlarla kullanmak için fırsat kollayan insan suretindeki yaşam formlarıyla aynı dünyada yaşıyor olduğunu fark etmenin yol açtığı üzüntü ve öfke, ancak ve ancak ağız dolusu edilen küfürlerle dışa vurulabilmektedir...oysa ki biz insan olarak,daha fazla şey yapabilme yetisine sahibiz...
ve bugün Pakistan'da hava -22 derece...bizler sıcak evlerimizde,rahatça yatarken onların halini düşünüp bir şeyler yapmamız gerekiyor...en azından maddi durumları iyi olanlar için kurban bayramının arefesinde, bir çok yardım derneklerinin eşliğinde ufak bir yardım...
(sanırım Tavşanlı'da yaşayan o fakir ama gönlü zengin çocuk kadar varızdır)
başta çocuklar olmak üzere çok ama çok zor şartlarda yaşam mücadelesi veren bu insanlar için üzülmek ve dua etmek dışında bir şeyler yapmak ve yukarıda bahsedilen yetersizlikleri ortadan kaldırmak için bir kez...
__________________ İmzada bulunan Resim ve Linkleri görebilmeniz için 0 Mesajınız olması gereklidir !.Sizin ise şuan 0 Mesajınız var. |