imtihan Dunyasi
Bu dunya bir vasita hayatidir. Buraya ugrayan, bir zaman eglenir, sonra gocer. Topraktan elde edilen hersey toprak olmaya mahkumdur. Su aka aka denize, olum de yavas yavas bize yaklasmaktadir. Enbiya ve evliya, iyi veya kotu herkes bu kopruden gecmeye mecburdur.
Gunler aylari, aylar yillari, yillarda asirlari doldurmaktadir. Dakikalar saatleri tamamlamakta ve saatler bir tehlike cani gibi vurup, yeni zaman icin hazirliga gecmektedir. Sair ne guzel soylemis:
Sanma ki saat calar, bir basina tokmak vurur,
Mevte1 bir saat daha yaklastin gafil deyu
Bitince zenciri saat, durur rakkas, demez tik tik
Cun o omrun hitaminda2 denir cana hemen cik cik...
Olum, Allahu Tealanin kullari icin takdir buyurdugu omrun son bulmasidir. Olum dunya kislasindan terhis olunup ebedi ve sermedi bir hayata ve sevdiklerine kavusmaktir. Hazirligi tam yapan bir mumin icin olum korkulacak birsey degil, Allaha kavusmaktir.
Hadisi serifte Fahri Kainat Efendimiz (Kim Allaha kavusmayi severse, Allahta ona kavusmayi sever. Kim de Allaha kavusmaktan hoslanmazsa, Allahta ona kavusmaktan hoslanmaz) buyurmaktadir.
İnsan bu aleme, kesbi kemal ve seyri cemal icin gelmistir. Kemal arayip olgunlasan meyvelerin toplandigi gibi, insanlar da eceli geldigi zaman vefat edecektir. Dunya hayatinin rengarenk hayalleri hep solmaya ve porsumeye mecburdur. Burasi ayrilik yeri, ahiret toplanma mahallidir. Allahu Teala kullarini imtihan icin bu aleme gondermistir. Yasayan her fert bu imtihanlari gorecektir. Dunya curuk dis gibidir. Cikmadikca sahibine rahat da yoktur. Bir ayeti kerimede Rabbimiz (O, hanginizin daha guzel amel ve harekette bulunacagini, hakkinizda imtihan etmek icin, olumu de, hayati da hakkinizda takdir eden ve yaratandir )buyurmustur.
Kimler gecmedi bu kopruden, kime kaldi bu dunya... Sicak demirleri mucize olarak, ciplak elleriyle hamur gibi yoguran, sekiller veren Hazreti Davuda, emrine cin taifesi de verilen, kuslarin, kurtlarin dillerine vakif olan, ordularini ruzgar vasitasiyla bir yerden bir yere nakleden Hazreti Suleymana kalmayan dunya... Safiyyullah Hazreti Ademe, Halilullah Hazreti İbrahime, Kelimullah Hazreti Musaya ve nihayet Habibi Edib, Resulu Necib İnsu Cin Peygamberi Hazreti Muhammed Mustafaya kalmayan dunya... Bizim gibi aciz ve fanilere de kalmayacak dunya...
Butun Peygamberani Uzam Hazerati gibi hayatla memat arasinda muhayyer birakilan Resulu Kibriya Efendimiz, Hazreti Allaha kavusmayi ve ahireti tercih etti. Tercih etti de Muhacirini Kiram Hazeratina vasiyetlerde bulundu. Ve sonunda (Bir kul dunya ve ahiret arasinda muhayyer birakildi. O da ahireti tercih etti) buyurunca, bu sozlerin ne manaya geldigini ve
Resulullahin neye isaret etmek istedigini anlayan Hazreti Ebu Bekir (r.a.) (Fedake Ebi Ve Ummi Ya Resulellah, Annem babam sana feda olsun ya Resulellah )diye hickira hickira aglamaya basladi. Orada bulunan Ashabi Kiram Siddiki Ekberin feryadina bir mana verememislerdi. Ama cok gecmeden onlarda anlamislardi Resulullahin neye isaret ettiklerini.
Bundan sonrasini Efendimizin cigerparesi Hazreti Fatimadan dinleyelim:
Rahatsiz olan Resulullahin yaninda Hazreti Aise ile beraberdim. Birden kapi calindi. Kapi calan kisi o gune kadar isitmedigim tarzda (Esselamu aleykum ya ehle beytinnubuvvet ve madenirrisalet, ey risalet madeninin ve nubuvvet evinin ehli, girebilirmiyim?) dedi. Ben de: (Ey Allahin kulu, su anda Efendimiz nefsiyle mesgul, Hazreti
Allah iceri girmeden de sana mukafatini ihsan etsin, giremezsiniz )dedim. Kapidaki zat, ayni minval uzere istegini iki defa tekrar etti. Hazreti Aise (Ya Fatima herhalde kulagi agir duyuyor, biraz bagirarak cevap ver )deyince Yuksek sesle gorusmesinin mumkun olamayacagini soyleyince, yeri gogu inleten bir sesle selamini ve istegini tekrar etti. Urpererek ve iliklerimize kadar titreyerek Resulullahin yanina vardik. (Kapidaki kimdir bilir misiniz ya
Fatima dedi Resulullah. „Hayir cevabini verince (O, lezzetleri yok eden, topluluklari birbirinden ayiran, evleri harap eden, kabirleri mamur, cocuklari yetim birakan melekul mevt, Azrail aleyhisselamdir, izin ver de gelsin) buyurdu. İceri giren Hz. Azraile, Hz. Cebraili sorarken o da geldi. Ona hitaben: (Ey Cebrail,
Allah Teala indinden bana mujdeler ver buyurdular.
Cebrail: (Semanin kapilari acildi, Melekler senin ruhun icin saf saf durdular ya Resulallah) dedi.Devam et ya Cebrail buyurdular. (Cennet kapilari ardina kadar acildi, sen ilk sefaat edecek olansin diye diger mujdeleri soyledikce devam et ya Cebrail diye buyurdu. Sonunda Ya Habiballah, Hz.
Allah, sen ve ummetin cennete girmedikce diger enbiya ve ummetlerine, onu haram kildi mujdesini verince simdi kalbim serinledi Ya Azrail! yaklas ve emir olundugun seyi yap diyerek ruhunu teslim etti (İste Hz. Muhammed Mustafaya kalmayan dunya...)
Oyle ise ne yapmali: Peygamber Efendimiz buyuruyor ki (Kisinin cenazesini uc sey takip eder coluk cocugu, serveti, ameli bunlardan ilk ikisi mezarliktan geri doner, ancak isledigi hayirli isler ve guzel ameller kendisi ile birlikte gider.) Binaenaleyh olumu dusunelim ve ona cok siki hazirlanalim.
1 mevt olum
2 hitam son