Asil dusman icerdedir, bu da nefsimizdir. En buyuk dusman, insanin nefsidir. Nefsinin arzularina tâbi olanin, Allahu teâlâya kul olmasi zordur. Nefis daima kotu seyleri ister. Haram islemek nefse esir olmayi gosterir. Nefis, butun iyiliklerden suzulmus, sadece butun kotuluklerin bulundugu en ahmak yaratiktir. Nefis bir kotuluk deposudur. Kendini iyi zanneder, halbuki super cahildir. Her istedigi aleyhinedir. Gidasi haramlardir. Asil arzusu ilah olmaktir. Tatmin olmaz kotuluk yaptirmakla, rahat bulur kendine taptirmakla. Buyuk kucuk herkeste nefis vardir. Hic kimse emir almak istemez. Kucuk diye, cocuk diye gecmemeli, onun gururu ile oynamamali.
Ankara'ya yegenimi ziyarete gitmistim. Yegenimin 2-3 yaslarinda kizinin ayaklari ciplakti. Bir ayagi betonda bir ayagi halinin uzerindeydi. Ona, betona basma, oteki ayagini da halinin ustune koy dedim. Sen bana ne karisiyorsun, ben kârimi zararimi bilmez miyim, der gibi, bana ters ters bakti. Sonra hisimla, inatla halidaki ayagini kaldirip betondaki oteki ayaginin yanina sertce koydu. Cocuk oldugu icin tepkisini gizleyemedi. Buyukler de aynen o tepkiyi gosteriyorlar, fakat ayiplanacagiz diye tepkilerini belli etmemeye calisiyorlar.
Bir arkadas anlatti: Kime sabah namazina gel dediysem herkes bir mazeret buldu, insallah geliriz diyen kimse cikmadi. Kimisi, (Sen yatsiya gelmiyorsun biz de sabaha, sen once kendine bak. Hem biz evde coluk cocukla cemaat yapiyoruz) dedi.
Halbuki hakli bile olsalar, gecerli bir mazeretleri bulunsa bile, tepki gostermemeleri gerekirdi. Dogru soz kimden gelirse gelsin inat etmeden kabul etmek gerekirdi. Mazeretinden dolayi gelemiyorsa, (Insallah) da denemez miydi?
Nefis, kibir hepimizde mevcuttur. Bunu azaltmaya calismak lazimdir. Dinin her emrine uymak ve yasak ettigi her seyden kacmakta mutlaka nefsi
kirma payi vardir. Buna riyazet ve mucahede denir. Riyazet, nefsin arzularini [haram ve mekruhlari] yapmamaktir. Mucahede, nefsin istemedigi seyleri [ibadetleri] yapmak demektir.Kibir, sirkin kardesidir. Kibir tasiyan kafada, akil bulunmaz. Nefsi aradan cekmeli, kendimizi begenmemeliyiz, kendimizden igrenmeliyiz, kendinden tiksinmeyen kurtulamaz.
Bir kimseye emri maruf yapinca, Allahtan kork sunu yap, sunu yapma denince, eger kabul etmezse o kisi nefsine maglup olmus demektir. Hadis-i serifte buyruldu ki: (Allahtan kork diyene, sen once kendine bak diyeni Allahu teâlâ sevmez.) [Beyhekî]
Hakki, dogruyu kim soylerse soylesin kabul etmek gerekir. Dogru olan birseyi kabul etmemeye inat denir. Inat, karsimizdakini asagi gormek, ondan nefret etmek, ona dusmanlik beslemek, haset etmek gibi sebeplerden ileri gelir.
Hakki, dusmanimiz da soylese kabul etmeliyiz. Hadis-i seriflerde buyuruldu ki:
(Allahin en sevmedigi kimse, hakki kabul etmekte inat edendir.) [Buharî]
(Kisi, inadindan vazgecene kadar
Allah ona gazap eder.) [I. Ebiddunya]
(Kucuk, buyuk, iyi kotu veya hoslanmadigin biri, hakki soylerse, kabul et.) [Deylemî]
(Din kardesine itiraz etme!) [Tirmizî]
Fudayl bin Iyad hazretleri "Tevazu, ister cahilden, ister cocuktan duyulsa da hakki tereddutsuz kabul etmektir. Kabul edemeyen kibirlidir" buyuruyor.
Abdulkadir Geylani hazretleri de, (Kardesinin yaptigi ogudu kabul et. Ona itiraz etme) buyurdu.
acizane
02.06.2003, 10:12
Benzer Konular 
