kurtcebe

Yedi yaşındaki Filistinli Müslüman çocuğu, ana kucağından, ilim ocağına, mektebe vardığı günün ilk saatlerinde İsrailli katiller tarafından, Amerikan yapımı silahlarla öldürülür.

Suçu Müslüman olmak. Gençliğinin baharında bir Müslüman genç kendisi gibi bir taze fidanla dünya evine girerken, Conilerin canileri tarafından bembeyaz gelinlikleri kendi kanlarıyla kızıla boyanır ve o iki gencin murada ermesi engellenir.

Seksenlik bir ilim adamı Şeyh Yasin’in evinden çıkan nur, kara kalpli kafirlerin gözlerini kamaştırdığından nur yuvası darmadağın edilir.

Ve bizler televizyon ekranlarının karşısında göz yaşı dökmekten başka bir şey yapamayız.

Allah, bizlere acısın. Ölenlerimize rahmet etsin ve din yolunda şehit olanların şefaatine nail etsin.

Asıl acınacak halde olanlar bizleriz.

Filistin’de bir baba, bir ana ve ikisinin arasında bir çocuk yolda giderken Müslüman olmaktan başka suçları olmadığı için öldürüldüklerinde; onlar üçü birden Cennete doğru uçarken, ben eşimin ve çocuğumun elinden tutup Cehennemin yollarını öğretiyorum.

Şeyh Yasin, Allah’ın kitabını öğrencilerine öğretirken, Conilerin canileri tarafından evi bombalanırken, öğrencileri iğneli fıçılarda işkenceden geçirirlerken ben buralarda üç konferansla canilere karşı hoşgörülü olmanın derslerini vererek köşe dönmekle meşgulüm.

Onlar, Filistin’de İslâm’ın ilk kıblesini korurken ben buralarda üçüncü bir kıbleye insanları döndürmek ve karşılığında dolar almakla meşgulüm.

Onlar ten ve canlarını Allah’ın dinine saldıranlara karşı kalkan yaparlarken, ben buralarda Müslüman katili conilere vücudumu kalkan yapmak için can atıyorum.

Onlar, “Biz büyük şeytanın gölgesinde dahi ibadet yapmayız. Önce Euzü çeker, şeytanı kovar sonra ibadetimize başlarız” derlerken ben, hem Rahman’ın rızasını, hem şeytanın dolarını kazanmak için onun gölgesinde secdeye kapanıyorum. Sonra da Allah’ın Cennetini umuyorum.

Rabbim buyurur:

Bakara 214- Yoksa sizden önce geçenlerin durumu sizin de başınıza gelmeden Cennete gireceğinizi mi zannettiniz? Onlara yoksulluk ve sıkıntı gelip çattı ve sarsıldılar. Hatta rasül ve beraberindeki mü’minler: “Allah’ın yardımı ne zaman?” diyorlardı. Gözünüzü açın: Şüphesiz Allah’ın yardımı yakındır.

Bu ayeti açıklar mahiyette Efendimiz buyurur:

Ebu Abdullah Habbab b. Eret (Allah ondan razı olsun) diyor ki: “Peygamberimiz bir gün cübbesini yastık yapıp başının altına koymuş olarak Kâbe’nin gölgesinde uzanmışken, bizler durumumuzdan şikayet ederek kendisine ‘Bizim için zafer dilesene, bizim için dua etsene’ dedik. O da bize dönerek;

‘Sizden önceki ümmetlerden adamın biri yakalanır, yerde kazılan kuyuya konur; daha sonra bir testere getirilerek başına yerleştirilir ve başı biçilerek ikiye ayrılır; etlerinin, kemiklerinin derinliklerine işleyecek şekilde vücudu demir taraklarla taranır; fakat bütün bu eziyetler adamı dininden vazgeçirmeye yetmezdi.

Vallahi, yüce Allah bu hareketi (İslâm’ı) öylesine hedefine ulaştıracaktır ki, San’a’dan yola çıkan bir atlı, Allah’tan ve sürüsüne kurt saldırmasından başka hiçbir şeyden korkmaksızın Hadramut’a ulaşabilecektir. Fakat sizler acele ediyorsunuz, dedi.”



(Buhari, Ebu Davud, Nesai)

Şimdi siz söyleyin; acınacak halde olan kimdir?

Ey Şeyh Yasin, ey elinde Elif ba’sıyla vurulan çocuk, ey taze fidanken daha çiçeğe dönüşmeden gerdek gecesi vurulan gençler... Siz, bizim halimize ağlayında bizim günahlarımıza kefaret olsun.



e-mail: mtoptas@milligazete.com.tr

www.mahmuttoptas.com

__________________