| Kendini büyük görme hastaligi
Kendini büyük görme hastaligi
Kibir, kendisini baskasindan üstün görmektir. Hadisi serifte buyuruluyor ki:
(Kibir, hakka, razi olmamak ve insanlari küçük görmektir.) [Müslim]
Fudayl bin Iyad hazretleri “Tevazu, ister cahilden, ister çocuktan duyulsa da hakki tereddütsüz kabul etmektir” buyuruyor. Kabul edemeyen kibirlidir. Kibirli, kendini baskasindan üstün görmekle, kalbi rahat eder. Burada baskasini düsünmez. Kendini ve ibadetlerini begenir. Kibir; kötü huydur, haramdir. Allahi unutmanin alametidir. Çok kimse, bu kötü hastaliga yakalanmistir. Kibirli olan, salih insan olamaz.
Hadis-i seriflerde buyuruluyor ki:
(Kalbinde zerre kadar kibir olan Cennete giremez.) [Müslim]
(Yiyin, için, giyinin ve sadaka verin, fakat israftan ve kibirden sakinin.) [I. Mace]
(Hz. Nuh, ölürken çocuklarina, “sirk ile kibirden çok sakinin” buyurdu.) [Hakim]
(Kibir, Iblis’i Hz. Âdem’e dogru secde ettirmemistir.) [I. Asâkir]
(Kibirliler kiyamette zerre gibi ayak altinda kalir. Herkes onlari çigner.) [Tirmizî]
(Allahin bugzettigi üç kimse: Zani ihtiyar, kibirli fakir ve zalim lider.) [Tirmizî, Nesaî]
(Kibir, her güzelligin, [her iyiligin, her nimetin] âfetidir.) [Deylemi]
(Kendisine el pençe divan durulmasini isteyen Cehenneme hazirlansin!) [I. Ahmed]
(En serliniz, kati kalbli ve kibirli olandir. ) [I. Ahmed]
(Kibirli, ahirette Allahi gazapli bulur.) [Buhârî]
(Kibir, hiyanet ve borçtan temiz olarak ölenin gidecegi yer Cennettir.) [Nesâî]
(Allahü teâlâ buyurdu ki: Kibriya ve azamet bana mahsustur. Bu ikisinde bana ortak olani hiç acimadan cehenneme atarim.) [Müslim]
Kibir, diger günahlardan niçin daha büyüktür? Çünkü kibir, yani büyüklük ancak Allahü teâlâya mahsus iken, kulun kibirlenmesi, bir kölenin hükümdarin tacini basina geçirerek onun tahtinda oturup hükmetmesine benzer. Hükümdarin bir emrini yapmayarak suç islemekle, hükümdarligina sahip çikmak arasinda elbette büyük fark vardir. Iste kibirlenmek, Allahin emrini yapmamak gibi bir suç degil, bizzat ilah olmak gibi büyük suç oluyor.
Bu suçun biraz daha asagisi ilahliga ortak olmaktir. Hükümdarin maiyetine hakaret eden, onlara üstünlük taslayan ve onlari kendi idaresine almak isteyen kimse, bir noktada hükümdara ortak olmus sayilir. Her ne kadar bunun tahtina oturmak gibi degilse de ona yakindir. Bütün yaratiklar, Allahü teâlânin kullaridir. Bunlar üzerinde büyüklük, hakimiyet, yalniz Ona mahsustur. Insanlara bu sekilde kibirlenen, Allahü teâlâya ortak olmus sayilir.
Akli olan, kendini ve Rabbini taniyan, hiç kibredebilir mi? Insan asagiligini, acizligini, Rabbine karsi her an izhar etmek mecburiyetindedir. Bunun için her an her yerde aczini göstermesi, tevazu üzere bulunmasi gerekir. Büyüklenerek ben demek Allahü teâlâ ve evliyadan feyz ve bereketi keser.
Hz. Ebu Bekir buyuruyor ki: Kibirden sakinin. Topraktan yaratilip, yine topraga dönecek olan bir varligin kibirlenmesi, bugün var, yarin yok olan bir varligin kendini begenmesi ne kadar anlamsizdir.
__________________
İmzada bulunan Resim ve Linkleri görebilmeniz için 0 Mesajınız olması gereklidir !.Sizin ise şuan 0 Mesajınız var.
| 
09.12.2005, 10:37
Benzer Konular 
