HayırLI

Ve dahi Ehl-i sünnet olanların on alameti vardır:

1. Cemaata müdavemet eder,

2. Fâsık (günahkâr) demeyip imama uyar,{Ehl-i sünnete göre mümin ve imamlık şartlarına sahip fakat günah işleyen kişilerin arkasında namaz kılınır. Günahkârlığını gerekçe göstererek imamın arkasında namaz kılmamak bir fitne unsuru olarak görülmüş ve uygun bulunmamıştır.}

3. Edik üzerine meshi caiz görür,

4. Ashaba ve Resûlüllah'a ar verir söz söylemez,

5. Padişaha kılıç çekmez,

6. Dinde bi -gayr-ı hakkın mücadele etmez,

7. Dinde şek (şüphe) etmez,

8. Hayrı, şerri Allah Teâlâ'dan bilir,

9. Ehl-i kıbleyi tekfir etmez (namaz kılana kâfir demez),

10. Dört ashabı diğer ashap üzerine tercih eder.


MIZRAKLI iLMİHAL

__________________

addanali

kardeşim aynen öyle Allah razı olsun......

__________________

"SEVEN SEVDİĞİNE İTAAT EDER"

ismail arslan

Padişah, aleni küfür söz ve filliyle kendini ifşa ediyorsa ?

egzotic1

9. Ehl-i kıbleyi tekfir etmez (namaz kılana kâfir demez),

Doğru münafık denir.

HayırLI

Açarmısınız muhterem...

__________________

HayırLI

Evet...bizce de en ilginç denilebilecek madde....

Üzerinde durulması gereken bir konu....

Tabiiki...Ehl-i sünnet kaynaklardan bakılmalı...geniş bir araştırma istiyor....

Biz aslını muhafaza için ...yorum yapmadan aldık....

__________________

egzotic1

Aslında ilmihalden alınan bişey iiçin yorum yapmak istemiyorum.

Bu maddede anlatılmak istenen ile benim aklıma gelen şey farklı da olabilir.

Münafık en yalın ifade ile müslüman gibi görünen ama müslüman olmayan demektir. "Münafık" kelimesinin ne anlama geldiğini düşünecek olursak her namaz kılanın müslüman olmadığını da anlamış oluruz.

HayırLI

Kardeşim burada hataya düşüyorsunuz...kafir ile münafık itikadi açıdan çok farklılık arzeder....Münafık müslümanların yararlandığı tüm haklardan faydalanır...Tekfir edilemez...

Kafir ise müslümanların haklarından faydalanamaz...tekfir edilir...

__________________

egzotic1

Selam salihin_cy,
Neden ve neye dayanarak. bu yargıya varıyorsunuz acaba?
Ya da bunun şartları da vardır mı? Şu şu durumlarda farklılık arzeder diye?
Merak ettim şimdi ...

HayırLI

"EHL-İ KIBLE'NİN" TEKFİRİ CÂİZ DEĞİLDİR: Resûl-i Ekrem (sav)'in: "Kim bizim kıldığımız namazı kılarsa, bizim kıblemize yönelirse, kestiğimizi yerse işte Allah ve Resûlünün zimmetinde bulunan müslüman budur. Allah'ın zimmetini bozmayın" hadis-i şerifini esas alan Ehl-i Sünnet'in müctehid imamları: "Kıble ehlinin tekfîri câiz değildir" hükmünde ittifak etmiştir.(242) Hanefî fûkahasından Molla Hüsrev: "Ehl-i ehva kelâm kitaplarında zikredildiğine göre inançları Ehl-i sünnet'in inançlarına uymayan ehl-i kıbledir. Bunların şahitlikleri kabul edilir."(243) hükmünü zikreder.

Alauddin El Haskafî Bid'at ehlinin imâmeti'ni" izah ederken: "Bid'at: Peygamber (sav)'den malûm ve meşhur olan şeyin aksini itikad etmektir. Fakat bu bir inad sebebiyle değil, bir nevî şüphe iledir. Bizim kıblemize dönenlerden hiçbiri bid'at sebebiyle tekfir edilemez" hükmünü kaydeder.

İbn-i Abidin bu metni şerhederken: "Bizim kıblemize dönenlerden hiçbiri şüphe ile kurulan bid'atten dolayı tekfir edilemez. Ama zarurat-ı dîniyye hususunda muhâlefet edenin küfrüne hilâf yoktur"(244) diyerek, konuya açıklık getirir. Sonuç olarak; inanılması zarurî olan hususları inkâr etmediği müddetçe, ehl-i kıble tekfir edilmez.

Emanet ve Ehliyet

__________________

egzotic1

Hah tamam oldu işte.

Önemli olan en son yazdığın kırmızılı cümle: " Sonuç olarak; inanılması zarurî olan hususları inkâr etmediği müddetçe, ehl-i kıble tekfir edilmez. "

Aksi takdirde nehyi anil münkerin de önüne set çekilmiş olurdu. Kişinin veya kişilerin küfürlerine rıza gösterip göstermeme de devreye girebilirdi. vs. vs.

Çok önemli bi nokta açıklığa kavuşmuş oldu kanaatimce.

Saolasın.

ARMAGAN

4742 - Hz. Muaviye radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm (bir gün) aramızda doğrulup buyurdular ki:

"Haberiniz olsun! Sizden önce Ehl-i kitap, yetmişiki millete (dine) bölündüler. Bu ümmet ise yetmişüç fırkaya bölünecek. Bunlardan yetmişikisi ateşte, sadece biri cennettedir. Bu da (Ehl-i Sünnet ve'l) cemaattir."

Ebu Davud, Sünnet 1, (4597).

4743 - İbnu Amr İbni'l-As radıyallahu anhüma anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:

"Beni İsrail üzerine gelen şeyler, aynıyla ümmetimin üzerine de gelecektir. Öyle ki onlardan aleni olarak annesine gelen olmuşsa, ümmetimden de bu çirkin işi mutlaka yapan olacaktır. Nitekim, Beni İsrail yetmişiki millete (dine, fırkaya) bölünmüştü. Benim ümmetim de yetmişüç millete bölünecektir. Bunlardan bir tanesi hariç hepsi ateştedir."

"Bu fırka hangisidir?" diye soruldu.

"Benim ve ashabımın üzerinde olduğu şeyden ayrılmayanlardır!" buyurdular."

Tirmizi, İman 18, (2643).


"Müslümanların cemaatine ve imamlarına uy, onlardan ayrılma. (İmam sırtına (zulmen) vursa, malını (haksızlıkla) alsa da onu dinle ve itaat et!)" buyurdular.

"O zaman ne cemaat ne de imam yoksa?" dedim.

"O takdirde bütün fırkaları terket (kaç)! Öyle ki, bir ağacın köküne dişlerinle tutunmuş bile olsan, ölüm sana gelinceye kadar o vaziyette kal" buyurdular."

Buhari, Fiten 11, Menakıb 25; Müslim, İmaret 51, (1847); Ebu Davud, Fiten 1, (4244, 4245, 4246, 4247).


Ebû Hanife de; "hadis sahih olduğunda bilin ki benim mezhebim odur."(Muhammed İbrahim Ahmed Ali, el-Mezheb inde'l-Hanefiyye, Mekke, ty, s.74.)

Bu hususta Şafii şunları söylemektedir:
"Benim görüşümün zıddına sahih bir hadis bulduğunuzda alın görüşümü duvara çalın. Yol üzerine terkedilmiş (amel edilmeyen) bir hadis gördüğünüzde bilin ki benim görüşüm, o hadistir."(Kârdâvi, a.g.e., II, 113.)