Münakasa etmek Bir konu hakkinda, hep kendini hakli göstermek için karsisinda konusan kimsenin kalbini kiracak sekilde sözü uzatmak ve gönül incitmek, kötü bir huydur. Böyle davranislara münakasa denir. Münakasa etmenin, insanlarla çekismenin birçok zararlari vardir. Kimsenin sözünü kabul etmemek, hep "hayir öyle degildir" demek, muhalefet etmeyi âdet haline getirmek çok çirkindir. Böyle davranislar, kendini baskalarindan büyük görenlerin aliskanligidir. Münakasa etmenin zararlarini bildiren hadîs-i seriflerde buyuruldu ki: (Konusurken muhalefet etmeyen ve bos söz söylemeyen kimse için, Cennette bir saray yaparlar. Hakli iken susanlara da yine bir saray yaparlar.) (Hakli olsa bile, münakasadan vazgeçmedikçe, kisinin imâni tamam olmaz.) Demek ki, bu hadîs-i seriflerde bildirilen emre uymak için bir kimse, herhangi bir meselede hakli bile olsa, münakasayi uzatmasi dogru degildir, hatta kötüdür. Bir de, lüzum yokken, karsimizdaki sahsin hata ve kusurlarini bulup kendisine göstermek haramdir. Çünkü onun hatasini söylemekle kendisini üzmüs ve kalbini kirmis oluruz. Baskalarini, zaruretsiz incitmek caiz degildir. Dinimize göre, bunun gibi hususlarda baskasinin hatasini söylemek farz degildir. Böyle durumlarda susmak ise, imânin olgunlugunu gösterir. Eger karsimizdakinin kabul edecegini biliyorsak, nasihat yollu söyleyebiliriz. Kabul etme ümidi yoksa, susmaliyiz. Bu,konuda, yine hadîs-i serifte buyuruldu ki: (Dalâlete düsen kavimlerin hepsi, dinde birbirleriyle mücadele ettiklerinden sapitmislardir.) Münakasa, dostlarin dostlugunu azaltir, düsmanlarin düsmanligini arttirir. Geçimsizlik, münakasa ve mücadele etmek dinimizde yasaklanmistir. Hadîs-i seriflerde buyuruldu ki: (Fitnesinden emin olunmayan mücadeleyi terk ediniz). (Putperestlik ve içki içmekten sonra Rabbimin yasakladigi sey, insanlarla mücadele etmektir). (Allahü teâlânin hidayet verdigi kavim, birbirleriyle mücadele ederlerse, ancak o zaman dalâlete düserler). Hadîs-i serifte bildirildigine göre, insani imânin hakikatine kavusturan alti hasletten birisi de dogru oldugu halde mücadeleyi birakmaktir. Malik bin Enes hazretleri buyurdu ki: (Mücadelenin, cedellesmenin dinde yeri yoktur. Mücadele kalbleri katilastirir. Kin ve nefret dogurur). Insanlarla cedellesen, münakasa eden kimse mürüvvetsiz olur. Böyle insanlar baskalari tarafindan sevilmezler. Dostlari olmaz. Hadîs-i seriflerde buyuruldu ki: (Allahü teâlânin en çok bugz ettigi, sevmedigi kul, mücadelede, münakasada siddet gösterendir). (Hangi kavme hitabet kuvveti ve mücadele, cedellesme verilmisse, o kavim amel etmekten men edilmistir).
__________________ İmzada bulunan Resim ve Linkleri görebilmeniz için 0 Mesajınız olması gereklidir !.Sizin ise şuan 0 Mesajınız var.
|