ŞEHRİNAZ

Bir gece kadının biri bekliyordu havaalanında, daha epeyce zaman vardı uçağın kalkmasına. Havaalanındaki dükkandan bir kitap ve bir paket kurabiye alıp,kendisine oturacak bir yer buldu.
Kendisini kitabına öyle kaptırmıştı ki, yine de yanında oturan adamın olabildiğince cüretkar bir şekilde aralarında duran paketten birer birer kurabiye aldığını gördü, ne kadar görmezden gelsede.
Bir taraftan kitabını okuyup, bir taraftan kurabiyesini yerken,gözü saatteydi,' kurabiye hırsızı' yavaş yavaş tüketirken kurabiyelerini.Kulağı saatin tik taklarındaydı ama yine de tik taklar sinirlenmesini engelleyemiyordu.Düşünüyordu kendi kendine, 'Kibar bir insan olsaydım, morartırdım şu adamın gözlerini!'
Her kurabiyeye uzandığında, adamda uzatıyordu elini.Sonunda pakette tek bir kurabiye kalınca, 'Bakalım şimdi ne yapacak?' dedi kendi kendine.Adam, yüzünde asabi bir gülümseyle uzandı son kurabiyeye ve böldü kurabiyeyi ikiye. Yarısını kurabiyenin atarken ağzına diğer yarıyı kadına verdi.Kadın kapar gibi aldı kurabiyeyi adamın elinden ve 'Aman Tanrım! bu ne cüretkar ve ne kaba bir adam, üstelik bir teşekkür bile etmiyor!'Anımsamıyordu bu kadar sinirlendiğini hayatında.
Uçağının kalkacağı anons edilince bir iç çekti rahatlamayla.Topladı eşyalarını ve yürüdü çıkış kapısına, dönüp bakmadı bile 'kurabiye hırsızı' na.Uçağa bindi ve oturdu rahat koltuğuna, sonra uzandı, bitmek üzere olan kitabına.
Çantasına elini uzatınca, gözleri açıldı şaşkınlıkla. Duruyordu gözlerinin önünde bir paket kurabiye! Çaresizlik içinde inledi,' Bunlar benim kurabiyelerimse eğer; ötekilerde onunda ve paylaştı benimle her bir kurabiyesini!' Özür dilemek için çok geç kaldığını anladı üzüntüyle. Kaba ve cüretkar olan, 'kurabiye hırsızı' kendisiydi işte..... (Valerie COX)

'Allah, Kendi yolunda kenetlenmiş bir yapı gibi saf bağlayarak savaşanları sever.' (saf-4)

enes82

hikaye güzelde
dini bilgi ve egitimde ne işi var

imam-ı rabbani ks..Her ne varsa guzel, Allah sevgisinden baska, hepsicana zehirdir, seker bile olsaİS BUDUR BUNDAN BASKASI HİCTİR